
Hans Nijland: 'Ik heb nooit afscheid genomen van het voetbal'
Als markant directeur van FC Groningen gaf Hans Nijland het voetbal in Nederland liefst 23 jaar kleur. Na zijn afscheid in 2019 zat de inmiddels 65-jarige Nijland geen seconde stil. Even lonkte deze week een terugkeer in de Eredivisie. Het kwam er net niet van, nog niet. ‘Ik heb nog altijd heel veel drive.’
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad. Bekijk hier wat er nog meer in de laatste editie staat!
Het interview met Hans Nijland is qua timing even beroerd als goed te noemen. Bij de voorbereiding op ons gesprek ontdekten we dat de Groninger zeer recent zijn moeder verloor. Tegelijkertijd was Nijland de afgelopen week met FC Volendam in gesprek, hij kon de nieuwe algemeen directeur van de promovendus worden.
We spreken Nijland in zijn fraaie watervilla in Kropswolde aan de oevers van het Zuidlaardermeer. De zon schittert in het rimpelloze water en Nijland heeft zijn rondje hardlopen er net op zitten. Het witte overhemd nog nat als hij onder de douche uitkomt. Veel blijkt er in al die jaren niet veranderd. Zijn vrouw Marieke doet namelijk nog altijd de gel in zijn haar. Eenmaal buiten aan tafel, met koffie, chocola en Groningse worstenbroodjes blijkt Nijland ook nog altijd die uitgesproken spraakwaterval van weleer.
Gecondoleerd.
‘Ja, dank je wel. Je hoeft je niet te excuseren. Ik heb ja gezegd tegen dit interview en de wereld draait door. Het is bijzonder hoe het is gegaan. Ik train twee keer in de week met een personal trainer, een Italiaanse dame. Zij organiseert bootcamps op Sardinië. Ze zei: “Hans, dat is net wat voor jou”. Ik hoefde er geen seconde over na te denken en zei direct ja. Marieke mee. Die schrok zich het apelazarus. Drie trainingsmomenten op een dag. Maar mijn broer belde dat mijn moeder hard achteruit ging. We zijn direct teruggegaan. Ik heb nog een nacht bij haar kunnen waken. Toen ik de volgende dag ging hardlopen, had ze haar laatste adem uitgeblazen. Ze is 91 jaar geworden. Een respectabele leeftijd natuurlijk, maar dit kwam toch hard binnen. Veel emoties. Komt ook omdat we een hele hechte familie zijn. We hebben mijn moeder een respectvolle uitvaart kunnen geven. Zij zat in een verpleegtehuis, binnen een week moet dan alles eruit. Dat begrijp ik wel, want de volgende wacht.’
Verdriet en vreugde liggen dicht bij elkaar. We dachten u te kunnen feliciteren met uw glorieuze terugkeer in de Eredivisie.
‘Nee, ik ben er met FC Volendam niet uitgekomen. Dat had niets met geld te maken. Ik heb wat dingetjes neergelegd, hoe ik het graag zou zien. Nou, daar werden we het inhoudelijk niet over eens. Dan is het heel simpel, dan moet je het niet doen.’
''Zelf heb ik nooit twee keer hetzelfde meisje gevraagd, daarom was ik verrast dat Volendam nu toch terugkwam''
U had het wel wíllen doen?
‘Ja. Vorig jaar hebben ze me benaderd en heb ik het niet gedaan. Marieke en ik doen en overleggen alles samen en ik had destijds een te drukke agenda. Met pijn in het hart heb ik afgezegd. Zelf heb ik nooit twee keer hetzelfde meisje gevraagd, daarom was ik verrast dat Volendam nu toch terugkwam. Ik heb wat meer tijd, ik zou nog wat dingetjes afstoten en Marieke zou met me meegaan. Dat vond ik belangrijk.’
Waarom trok Volendam u zo?