
'Fantaseer jezelf eens in het Kicker Bundesliga Sonderheft'
Columnist Frank Heinen waant zich weer een tiener en brengt een ode aan het Duitse Kicker Bundesliga Sonderheft.
Deze column is afkomstig uit het VI-weekblad
Hele weekend het Kicker Bundesliga Sonderheft gelezen.
Een weekend lang weer zestien. Destijds kocht ik het Kicker Bundesliga Sonderheft – zeg maar de VI Seizoengids, maar dan wat dikker en ernstiger en in de taal van Goethe en Rammstein – elke zomer. Of beter: ik liet hem kopen, door mijn ouders, in een Duitse Raststätte langs de snelweg naar het zuiden. Thuis ontcijferde ik de artikelen en bestudeerde de selecties van alle clubs uit de Bundesliga, de Tweede Bundesliga en de verschillende Regionalliga’s.
De meeste van die spelers had ik nooit zien voetballen, en toch trachtte ik – op basis van hun historie, hun rugnummer en soms slechts de welluidendheid van hun naam – van iedere selectie het perfecte elftal te kneden. Daarnaast speurde ik naar Nederlanders in de lagere regionen, en stelde me voor dat ik zelf ooit zo’n Nederlander zou worden – de illusie dat ik het Nederlands elftal zou halen, verschoof in die jaren langzaam maar onweerstaanbaar richting de haalbaar ogende wens ooit in het Kicker Sonderheft te staan, als een van de Neuzugänge van pak ’m beet Erzgebirge Aue of TSV Havelse.
Ik geloof dat die fantasie minstens zoveel te maken had met een gebrek aan alternatief: mijn eindexamen naderde, ik had geen idee wat ik daarna moest. Wel voelde ik me steeds minder thuis: op school, op mijn voetbalclub, in het dorp. Mijn oplossing was even drastisch als onnozel: om me weer overal thuis te kunnen voelen, zou ik de enige plek waar ik me nog wel thuis voelde (thuis) verlaten en een nieuw bestaan opbouwen in Osnabrück, Aken of Cottbus.