
'Feyenoord was de eerste, dat zal altijd zo blijven'
In een speciale reeks van de rubriek Anno belichten we deze zomer een aantal bijzondere elftallen die furore maakten in de zestig jaar die Voetbal International dit jaar bestaat. In deze aflevering Feyenoord, dat in 1970 als eerste Nederlandse club beslag legt op de Europa Cup voor landskampioenen.
Dit verhaal maakt deel uit van VI's zomerserie. Deze weken staan we met verschillende artikelen stil bij het zestigjarig bestaan van Voetbal International en de ontwikkeling die het Nederlandse voetbal in die tijd heeft doorgemaakt. Bestel hier de meest recente VI-editie.
Het is 6 mei 1970, rond kwart over elf ’s avonds. De Italiaanse scheidsrechter Concetto Lo Bello fluit in San Siro voor de laatste keer. Feyenoord heeft het gedaan. Celtic is verslagen. De Europa Cup is voor de eerste keer voor een Nederlandse club. Er is een verlenging voor nodig geweest met daarin een late treffer van Ove Kindvall.
Celtic-trainer Jock Stein is na afloop verbijsterd: ‘We hebben meer verloren door Van Hanegem dan door de goals van Israël en Kindvall. Onbegrijpelijk dat een man zonder startsnelheid en met alleen een linkerbeen een heel middenveld kan bestrijken.’ De Schotse trainerslegende neemt de schuld op zich: ‘Niet Celtic heeft van Feyenoord verloren, ik heb van Ernst Happel verloren.’
Voor het ontstaan van het beste elftal ooit van Feyenoord is een ontluisterende nederlaag bij Newcastle United een seizoen eerder een cruciale gebeurtenis. Na negentig minuten staat er 4-0 op het bord. ‘Maar het had ook zomaar 15-0 kunnen zijn’, herinnerde de eerder deze week overleden Feyenoord-captain Rinus Israël zich in de special die VI uitbracht over de Europa Cup-winst. ‘Die wedstrijd veranderde alles. We moesten meer gaan trainen, professioneler worden.’
Maar de belangrijkste wijziging is een tactische. ‘We speelden altijd met vier op een lijn achterin. Het seizoen erna zie je dat ik libero sta. Zo had ik meer tijd en ruimte om te passen en, al zeg ik het zelf, ik had een aardige trap in de benen. Op die manier kon ik het spel ook wat verdelen.’