'De kritiek van Van Basten is tegendraads, maar wat gemakzuchtig en ongemakkelijk'

Het is een eeuwig terugkerende discussie die telkens weer twee kampen oplevert. Het ene kamp herkent de klasse van een middenvelder die op bijna achteloze wijze iedereen om zich heen beter laat spelen. Het andere kamp vindt dat hij te lang aan de bal is, te veel dribbelt en te veel op eigen helft doet. Na de wedstrijd tegen Finland noemde Marco van Basten hem ‘een beetje een postbode’, omdat hij de bal volgens hem niet snel genoeg van achteren naar voren brengt. Hij vergeleek hem met Pedri, die volgens Van Basten wel risicovolle passes durft te geven. De Jong, vond hij, zou dat ook moeten kunnen. Hij noemde het zonde dat hij dat niet doet.

Wanneer je De Jong op die manier beoordeelt, lijkt het alsof hij zich bewust inhoudt of dat hij bang is om risico’s te nemen. Het merkwaardige is dat deze discussie sinds zijn doorbraak om de zoveel tijd terugkeert, terwijl het eigenlijk een non-discussie is. Van Basten beoordeelt een voetballer die niet bestaat. De Frenkie de Jong die hij wil zien, bestaat niet en die zal er ook nooit komen.