
Een volgende gedaanteverwisseling voor Gregor Samsa (Jong Oranje)
Op een ochtend, toen Gregor Samsa ontwaakte uit zijn onrustige dromen, merkte hij dat hij in zijn bed was veranderd in iets afschuwelijks. Hij lag op zijn wat weke rug en zodra hij zijn hoofd een beetje van zijn kussen optilde, zag hij aan de onderkant van zijn benen zijn voeten zitten, voeten waarin – dat voelde hij onmiddellijk – ieder venijn ontbrak.
Om er zeker van te zijn dat hij niet droomde, kneep Samsa zichzelf drie keer hard in zijn eigen zij. Hoewel hij in zijn leven al een hoop had afgeknepen, voelde het minder prettig dan in zijn herinnering, toen hij een reepje van zijn eigen huid tussen duim- en wijsvingernagel pakte en langzaam draaide. Het voelde, ja, niet prettig. Een soort diep bewustzijn van zichzelf had zich die nacht van Gregor Samsa meester gemaakt, alsof hij als het ware van uit een hoek van de kamer zat te kijken naar hoe hij zichzelf kneep.
Eén ding was duidelijk: hij droomde niet.
Deze column is afkomstig uit het VI-weekblad.