Een vleugje Telstar voor iedereen: promovendus blijft eigen karakter trouw

Het is stil op Plein 1945, ruim twee uur voordat Telstar gaat voetballen. Begin juni stond het hier stampvol toen de Witte Leeuwen gehuldigd werden op het bordes van het karakteristieke gemeentehuis van Velsen. Nu is het spitsuur bij het Griekse restaurant: voetballen om 21.00 uur biedt dinermogelijkheden. Maar wie geen souvlaki blieft, heeft weinig op dit plein te zoeken. Een jongen op een brommertje probeert zich dan ook uit de voeten te maken. Na vijf of zes pogingen start zijn gevaarte. Koning Televisie regeert de omliggende straten, en voyeurs kunnen ruimhartig meegluren. De kijkbuiskereltjes hebben geluk: na máánden zijn er eindelijk weer andere koppen op de buis dan steeds hetzelfde groepje lijsttrekkers. Op naar de kroeg dan maar.  Na vijf minuten doemen de lampen van de Zeewegbar op, al jaren gekend als hét toevluchtsoord voor de dorstige Telstar-liefhebber.

© Pro Shots

Telstar wordt gehuldigd na de behaalde promotie

Liefhebber is een bewust gekozen woord: monogamie is niet vereist. Omstreeks zeven uur heeft de barvrouw drie rekeningen open. Een voor een vriendengroep, zes jongens. Ze zijn voor Ajax, maar hadden toevallig vanmiddag een wedstrijd in de buurt en waren er op tijd bij met de kaartverkoop. 'En zo leuk is het momenteel niet, Ajax.' De tweede is voor een einzelgänger aan de bar, die op voetbalgebied meer liefdes heeft dan koning Henry VIII er in zijn leven verslond. 'Ik heb een clubkaart voor Ajax, voor AZ, voor FC Volendam en voor Telstar. Morgen ga ik lekker met AZ mee naar Sparta. Voor AZ, Volendam en Telstar koop ik mijn kaarten online. En voor Ajax via Marktplaats. O ja, dan heb je Jong Ajax en Jong AZ nog, maar daar kan je gewoon aan de deur kopen. Voetbal, mooi man', ratelt de enthousiasteling, wijzend naar een scherm waarop NAC Breda - Go Ahead Eagles wordt vertoond. 'En als ik daarheen had gewild, had ik ook gewoon een kaart gekocht.'

Zijn er ook nog mensen gewoon alleen voor Telstar? Zeker wel, het laatste bonnetje loopt voor twee jongens, begin twintig, hun hele leven al vergroeid met Telstar. 'De Eredivisie? Ja, hartstikke leuk man. Ze moeten alleen wat meer wedstrijden winnen. Het is wat drukker, maar voor ons is er gewoon nog plek. Het enige is dat je wat langer in de rij staat voor bier.' Op dat moment krijgt het duo twee verse vaasjes voorgeschoteld. Elk probleem is op te lossen. Gelukkig zijn zij vaste waarden in dit café: voor nieuwe bezoekers is onmogelijk te ontcijferen welke van de twee wc's voor mannen is. 'Die met die stickers, meneer!', roepen ze beleefd. Het herentoilet is versierd met kleefsels van de harde kern van Telstar.