Een lach en een traan: première Cruijff roept de mooiste verhalen op
Onder toeziend oog van ruim 35.000 man ging zaterdagavond de documentaire Cruijff in première. In de Johan Cruijff Arena, uiteraard. Een goede reden voor tientallen, honderden, oude bekenden, vrienden, familie en andere dierbaren van de familie Cruijff, om naar Amsterdam te komen. ‘Dat ondeugende lachje op z’n gezicht zien, dat vind ik het mooiste van alles.’
‘Het is ook telkens hetzelfde liedje, word je er nou nog steeds emotioneel van?’, vraagt Jordi Cruijff, met een begripvolle grijns, aan de president van Barcelona. Joan Laporta veegt de tranen uit zijn ooghoeken en knikt instemmend. Het is een mooi, menselijk moment, in aflevering 2 van de docuserie Cruijff, waarin Laporta als één van de vele sprekers de grootsheid van Johan Cruijff probeert te beschrijven.
De voorzitter, deze week nog herkozen, is speciaal voor de première afgereisd vanuit Barcelona en loopt met een stralende lach door de catacomben van de Johan Cruijff Arena. Het is dat hij te maken heeft met een relatief strak schema, want anders had hij nog uren door kunnen praten over zijn grote idool. Ook voor Voetbal International heeft Laporta tijd.
‘Ik had het voorrecht om de advocaat van Johan te zijn. En toen ik president werd, dankzij hem, werd hij mijn adviseur’, legt hij uit. Ditmaal zijn er geen tranen, deze herinnering tovert alleen een enorme grijns op zijn gezicht. ‘Maar Johan was slim: als hij je een advies gaf en het resultaat was goed, dan was het dankzij hem. Maar als hij je een advies gaf en het resultaat was slecht, wat heel soms ook weleens gebeurde, dan was het mijn schuld! Dus hij verloor nooit, hij won altijd!’, verklaart de Barcelona-voorzitter, met bulderende lach.