Dirk Kuijt springt, schreeuwt, wijst en wint

Voor de dug-outs van het M-Scores Stadion worden de kunststof stoeltjes keurig in het gelid gezet. Nog een uur tot de aftrap van de thuiswedstrijd tegen SC Cambuur, het officiële debuut van Kuijt als trainer bij FC Dordrecht. Zelden ging er zoveel aandacht uit naar een eindverantwoordelijke van De Schapenkoppen. In de voorbereiding was het na elk oefenduel niet 'Dordrecht wint' of 'Dordrecht verliest', maar 'Kuijt wint' of 'Kuijt verliest'. Een erfenis van zijn glansrijke loopbaan als speler, die hem langs de grootste voetbaltempels ter wereld voerde.

Voor de seizoensouverture in de Keuken Kampioen Divisie laat Kuijt, in marineblauw T-shirt en bijkleurende pantalon, alle aandacht ogenschijnlijk moeiteloos van zich afglijden – zelfs als elke camera tijdens de warming-up nadrukkelijk zijn blik probeert te vangen. De stadionspeaker is duidelijk niet van plan de druk verder op te voeren. Bij het oplezen van de spelersnamen steekt Sjakie het Schaap telkens vrolijk een poot in de lucht, maar de mascotte van Dordrecht kan dat bij Kuijt niet doen. De naam van de opvolger van Melvin Boel wordt al dan niet bewust overgeslagen.

© Pro Shots

De camera's van de Keuken Kampioen Divisie waren vrijdagavond op Dirk Kuijt gericht

Eigenlijk was het plan om na zijn veelbesproken vertrek bij Beerschot een sabbatical te nemen. Een stap terug, even tot bezinning komen. Een belletje van Hans de Zeeuw bracht daar deze zomer verandering in. Kuijt luisterde naar het verhaal van de algemeen directeur van Dordrecht en raakte overtuigd. Na zijn ontslag bij ADO Den Haag en het roemloze afscheid in België voelde de 104-voudig international de drang om te bewijzen dat hij meer is dan een grote naam uit het verleden. Dat De Zeeuw bereid was zijn nek uit te steken, maakte indruk op Kuijt. Hij vond het 'stoer' dat de bestuurder niet meeging in wat er allemaal over hem werd gezegd.

En zo staat Kuijt deze vrijdag weer langs de lijn in Nederland. Zijn stoel blijft de hele avond onbezet. Het enthousiasme van Kuijt uit zich in een stoet van emoties. Een sprong voor de dug-out na een stevige overtreding op Joep van der Sluijs, een gebalde vuist naar de tribune na het openingsdoelpunt van RB Leipzig-huurling Yannick Eduardo. Tussendoor gaat regelmatig een duim omhoog naar een van zijn spelers, waarna de handen weer in de zakken verdwijnen of naar een flesje water grijpen. Als Jorn Berkhout na een uur met zijn tweede gele en dus rode kaart van het veld moet, krijgt de speler van Cambuur een bemoedigend tikje van Kuijt.

De aanvalsgolven van Dordrecht leveren geen treffer op. In de slotfase probeert Henk de Jong het tiental van Cambuur nog naar een punt te schreeuwen, maar de thuisploeg houdt stand. Voor het eerst in tien jaar lukt het Dordt om een openingsduel in eigen huis af te sluiten met een overwinning. De gebalde vuist van Kuijt komt weer tevoorschijn. De winnende trainer begeeft zich in de slipstream van de spelers naar de westtribune om het publiek te bedanken, duikt de kleedkamer in en komt even later weer naar buiten om de toegestroomde pers te woord te staan. Op de achtergrond stroomt het M-Scores Stadion leeg.

'Zweethanden heb ik niet, maar het was nog even billenknijpen', geeft Kuijt meteen toe. Van zijn stem is weinig meer over. 'Ach, dat is vaker zo. Ik ben gewoon heel enthousiast, wil de jongens graag helpen. We hebben zes weken intensief met elkaar aan de principes gewerkt en dat gaat echt heel erg goed, maar er zijn vaak kleine details die beter kunnen. Dan ben ik te enthousiast om daar niet iets van te zeggen. Dat ik vollere stadions gewend ben? Ja, maar daar gilde ik niet zoveel.' Over zijn stem hoeft niemand zich zorgen te maken. 'Die is morgen gewoon weer terug.'

Dan volgt een uitgebreid relaas over de wedstrijd. Over de kansen van Dordrecht op een tweede treffer ('De jongens hadden het verdiend om meer goals te maken'), de bal op de paal van Cambuur-invaller Tony Rölke ('Die had er zomaar in kunnen vliegen, maar dat is ook de charme van het KKD-voetbal') en de kracht van de tegenstander ('Cambuur is een topvijfteam, over een groot gedeelte van de wedstrijd ben ik heel erg tevreden').

Niet alleen de speler, maar ook de trainer Kuijt blijkt veel waarde te hechten aan principes. 'Daar hamer ik steeds op. Als je vasthoudt aan je principes, krijg je een herkenbaar elftal', legt hij uit. 'We willen het publiek vermaken, directer vooruit spelen. Dat is in mijn ogen attractiever. En ik denk dat ik best kan zeggen dat het voor de neutrale toeschouwer een heel interessante en leuke wedstrijd was om naar te kijken. We hebben ook nog genoeg te verbeteren. Op dit niveau moet dit het minimum zijn en om eerlijk te zijn wil ik de lat eigenlijk nog iets hoger hebben.'

© Pro Shots

Dirk Kuijt tijdens zijn presentatie bij ADO Den Haag.