Diogo Jota en het tijdelijke einde van een universum zonder ellende

En dan meldt de dood zich in de studio.

Het is misschien een opmerking van Wij van WC-eend-allure, maar ik kijk graag naar de YouTube-shows van Voetbal International. Met name naar de shows waarin collega’s Süleyman Öztürk en Bas van den Hoven na het weekend het volledige internationale voetbal doornemen.

Zelf heb ik in zo’n weekend vaak van alles gedaan waarvan ik me achteraf nauwelijks nog kan herinneren wat het ook alweer was, in de geruststellende zekerheid dat Süley en Bas ook namens mij opletten. Hoe dan ook: het bestuderen van de livebeelden van Besiktas – Galatasaray (0-0) of West Ham United – Brighton is er weer eens jammerlijk bij ingeschoten. Is het een gebrek aan beroepsernst, een gebrek aan voetballiefde of bestaan de weekends van Süley en Bas daadwerkelijk uit meer tijd dan de mijne?