Waarom Thomas Buitink op zijn 26ste stopt als prof
In Balverliefd aandacht voor de gang van zaken achter de schermen van het voetbal en opvallende gebeurtenissen aan de rand van het veld. Deze week over Thomas Buitink, die op zijn 26ste stopt met profvoetbal.
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad.
Thomas Buitink verbaasde onlangs vriend en vijand door het einde van zijn profcarrière aan te kondigen. Hij kwam het afgelopen seizoen weinig aan spelen toe bij PEC Zwolle, maar had nog genoeg aardige opties in de Keuken Kampioen Divisie. Toch besloot hij op zijn 26ste dat het genoeg is geweest. Als jonkie lanceerde hij zichzelf bij Vitesse ooit als een raket de Eredivisie in, door tijdens zijn basisdebuut direct een hattrick te maken. Hij leek onbevreesd, iemand die zonder zorgen op het veld stond. Alleen, achter die destijds jonge, scorende spits schuilt een verhaal van iemand die de druk als last ervaarde, iemand die behoorlijk donkere dagen heeft gekend. ‘Als je niet gelukkig bent, moet je het geluk opzoeken.’
Voetbalmoe
Buitink wandelt op een dinsdagmiddag het restaurant van Hotel van Ampt in Nijkerk binnen, de stad waar hij is geboren en nog altijd woont. ‘Ik heb natuurlijk heel lang nagedacht over deze keuze’, zegt hij zodra hij zich in een stoel heeft genesteld. ‘Ik heb eigenlijk al een aantal jaar geen plezier meer en het is voor mij te veel een last geweest om in dit wereldje te zitten.’ Zonder enige twijfel: ‘Ik ben voetbalmoe. Het wereldje écht zat.’