De Pianoman is uitgespeeld: toen Gerald Sibon afzwaaide
In de rubriek VI Tijdmachine herplaatsen we elke dag in het weekeinde een verhaal uit ons rijke archief. Ditmaal gaan we terug naar het voorjaar van 2012, toen we met Gerald Sibon terugblikten op zijn loopbaan.
De toen 38-jarige spits van SC Heerenveen was bijna twintig jaar actief als prof. Met VI's Marco Timmer sprak Sibon uitvoerig over zijn boeiende loopbaan die hem langs onder meer Ajax, PSV en Sheffield Wednesday bracht.
Hoewel Gerald Sibon zich de laatste jaren wat dieper in zijn ziel liet kijken, is hij nooit helemaal te doorgronden geweest. Een leven lang omgeven door een zweem van cynisme en arrogantie. Intelligente man. Artistieke en flegmatieke voetballer van alles of niks. Raadselachtig tot het einde, zowel op als buiten het veld. Nu ook weer, als we tegenover hem zitten en in het Abe Lenstra Stadion zijn leven en carrière doornemen. Sibon praat zacht, slaat zijn benen over elkaar, plukt af en toe aan zijn baard en kiest zijn woorden zorgvuldig. Bang om lange stiltes te laten vallen, is hij zeker niet. 'Het heeft altijd een beetje aan me gekleefd', zegt Sibon. 'Of je bent liefhebber van de voetballer Sibon of je bent anti. Je weet het niet bij mij, in één wedstrijd kan ik én briljant zijn, maar ook zo spelen dat mensen zeggen: Tsjongejonge, het is weer helemaal niks. De laatste jaren werd het gat tussen die twee uitersten gelukkig wel minder. Maar het is niet zo dat schoonheid bij mij voor efficiëntie gaat, zoals wel wordt beweerd. Ik heb heus ook lelijke doelpunten gemaakt. Ik ben niet zoals Dennis Bergkamp, dat was een sierlijke perfectionist. Als je mij ziet lopen denk je niet: Dat is mooi om naar te kijken, daar zet ik even een muziekje onder.'
Sibon heeft wel gemerkt dat zijn houding gedurende zijn carrière een discussiepunt was voor mensen. 'Ben ik arrogant? Misschien wel', zegt hij. 'Ik heb me in elk geval nooit iets van het publiek aangetrokken, niet als het goed ging, maar ook niet als het slecht ging. Ik wil niet afhankelijk zijn van emoties van anderen. En ik heb zeker geen zin mezelf steeds te moeten verantwoorden. Mijn vrouw hoort het ook vaak: "Als je een keer met Gerald hebt gesproken, is het best een aardige jongen". Maar moet ik dan met iedereen gaan praten? Dat wil ik helemaal niet. Misschien is dat arrogant, dat is dan maar zo, ik vind het geen vervelende eigenschap. Gertjan Verbeek zei altijd: "Het is niet jouw probleem. Als mensen problemen met jouw houding hebben, dan moeten zij daar wat aan doen". Mij wordt ook een laconieke, nonchalante houding op het veld verweten, maar dat is het niet. Ik ben zeker niet onverschillig, ik wil altijd winnen. Het kan er alleen wel onverschillig uitzien, nou en.'
Sibon bevestigt dat hij heel cynisch kan zijn. 'Maar dan is er wel iets aan de hand. Ik word het als mensen niet eerlijk zijn, of iets achter je rug om vertellen. Met sarcastische prikjes probeer ik ze uit de tent te lokken om erachter te komen hoe iets echt zit. Reageren ze fel, of pakken ze het lacherig op. Het leukst vind ik als ze de opmerking terugkaatsen en zeggen: "Wat bedoel je daar nu mee?" Dat gebeurt niet vaak, omdat mensen de waarheid vaak te pijnlijk vinden.'
Stoppen
De voetballer kan met een gerust hart afscheid nemen, hij maakte dit seizoen de twee doelpunten die hij nog nodig had. Door zijn goal tegen Roda JC heeft de spits nu tegen elke Eredivisie-ploeg gescoord. En zijn treffer tegen RKC Waalwijk maakte van hem de alltime topscorer van SC Heerenveen in de Eredivisie. Dat doelpunt komt zeker in zijn persoonlijke topvijf. Met de rug naar het doel controleerde de aanvaller een lange bal en met een kunstzinnige aai lobde Sibon de bal in de bovenhoek. Het juichen erna was minstens zo mooi. Toen de bal langs het net zacht naar beneden gleed, verzette de oude meester geen stap. Met het hoofd iets gebogen bracht Sibon zijn armen hoog en wijd de lucht in. Als een componist die na zijn magnus opus voor de allerlaatste keer het applaus in ontvangst neemt. Missie volbracht, klaar om te stoppen.