De Kieft-blik, of zo
Columnist Frank Heinen geniet van het totaalrelativeren van Wim Kieft.
Ik luister graag naar Wim Kieft. Er zit iets in zijn wereldbeeld wat me bevalt. Niets is belangrijk, en niets is onbelangrijk. Alles is in gelijke mate… ja, wat eigenlijk? Ternauwernood het bespreken waard. Wanneer Kieft spreekt, komt de wereld tot rust. Of althans: ik wel. De Wim Kieft-blik komt hierop neer: niets is groots, weinig meeslepend, maar dat geeft niet. Het is allemaal wel oké of zo. Of niet? Wim Kieft zegt vaak ‘hè’ of ‘of zo’, als relativering van de relativering. Misschien valt het allemaal wel mee, met dat meevallen.
Deze column is afkomstig uit het VI-weekblad.