De grap van Telstar is waarheid geworden: 'We kunnen historie schrijven'

Verbazing en verwondering alom in Velsen-Zuid. Een jaar in de Eredivisie vertoeven voelt voor Telstar als een luxe cruisevakantie in plaats van een verblijf op de camping. Witte Leeuwen als niet uitgenodigde gasten in een burgerkloffie op een gala-avond waar jurk en driedelig pak verplicht is. Documentairemakers, schrijvers en andere gloryhunters zullen zich melden aan de poort van het 711 Stadion. Talkshows zullen zich verdringen om bekende Telstar-supporters die hun jarenlange lijden in de krochten van het profvoetbal mogen verheerlijken, journalistiek Nederland weet ineens de club te vinden die altijd schamper en meewarig werd bekeken.

Maar zover is het nog niet. Het optimisme is groot, de euforie is aanstekelijk, de realiteit is dat een ploeg die op de laatste benen lijkt te lopen nog twee keer boven zichzelf uit moet stijgen. 'Het is zwaar, dit schema zijn we niet gewend', bevestigt speler Guus Offerhaus. Trainer Anthony Correia bevestigt de lezing van zijn middenvelder. 'Met name deze week was zwaar. Je zag het ook in de wedstrijd. Ik heb Danny Bakker wel twintig keer gevraagd of 'ie nog verder kon of dat ik hem moest wisselen. Die had pijntjes, maar schiet nog wel even de winnende binnen.'

© Pro Shots

Trainer Anthony Correia in een innige omhelzing na he behalve van de finale van de play-offs.

Bakker, dertig jaar en Eredivisie-ervaring bij ADO Den Haag opgedaan, bracht Telstar in minuut 109 van de return in vervoering. Langzaam rekenden de supporters van beide ploegen al op een strafschoppenreeks waarin spelers die nauwelijks meer op hun benen konden staan van elf meter moesten gaan schieten. Het was aan het fenomeen Youssef El Kachati (die in de eerste helft de gelijkmaker vanaf de strafschopstip voor zijn rekening nam nadat Teun van Grunsven Den Bosch op 0-1 had gekopt) te danken dat Telstar de finale bereikte. Op de achterlijn wurmde de topscorer zich door de Bossche defensie waarna zijn inzet via doelman Pepijn van de Merbel voor de voeten van Bakker belandde.

Wat volgde leek op een vulkaanuitbarsting. Telstar vierde feest en maakte de speeltijd vol als een volwassen ploeg die een Europese prijs binnensleepte. El Kachati stortte ter aarde, schreeuwde het uit van geluk en moedigde vanaf de zijlijn zijn ploeggenoten aan alle Getafe-trucs uit de kast te halen. Doelman Ronald Koeman moest nog één redding verrichten voor Telstar zeker was. 'Ik wilde Youssef wisselen en zei hem dat 'ie nog één actie had. En dan doet hij dit. Echt uniek, het is genieten met die gozer', prees Correia zijn goudhaantje.