
De Cool Runnings-vibes van Curaçao en Advocaat
Curaçao staat op de drempel van mondiale voetbalgeschiedenis. Komende dinsdagavond is een gelijkspel tegen Jamaica voldoende om zich als kleinste land ooit te plaatsen voor een WK. VI verblijft momenteel in het spoor van het Caraïbische voetbalwonder. Deel 1 van Dagboek Kingston: over puur voetbalgeluk en het onmogelijke mogelijk maken.
Dick Advocaat zoekt naar de juiste woorden. Voor de eerste keer deze middag - inmiddels tien dagen geleden - in een restaurant in Voorschoten, waarop de succestrainer uit Leidschendam met trouwe rechterhand Cor Pot aan zijn zijde uitgebreid vertellen over Curaçao en het voetbal. Het ene moment vol oprecht enthousiasme over de missie met het eiland op jacht naar het WK, dan weer over de hedendaagse staat van het Nederlandse voetbal, om vervolgens net zo makkelijk te schakelen naar zeer vermakelijke anekdotes uit zijn verleden in Sint-Petersburg, Glasgow, Chicago, of waar dan ook.
Het voetbal heeft Advocaat en Pot heel veel gebracht. Zoals zij, geheel op eigen wijze, het voetbal veel hebben gebracht. Maar het einde van het leven als voetbaltrainer is in zicht. Hoe dolgraag ze dat ook anders zouden zien. Als dat onderwerp op tafel komt, worden de zinnen wat korter en dwalen de gedachten soms af. ‘Gek gevoel. Het liefst zou ik nog vijftig jaar doorgaan’, aldus de inmiddels 78-jarige Advocaat. ‘Maar dat zit er niet meer in, denk ik. In mijn hart zou ik nog wel willen. Het thuisfront is niet heel enthousiast meer, en terecht ook.’