De beste wensen voor 2026 aan enkele voetbalprominenten
Bij de start van het nieuwe jaar heeft columnist Frank Heinen het beste voor met de voetbalwereld.
Voor Dick Advocaat: een vet contract met Disney voor een wereldwijd uit te brengen serie over Curaçaos WK-deelname, als revanche voor ‘Dat ene woord’.
Voor Robin van Persie: minder zoons.
Voor Arnold Bruggink: rust, plezier en het blijvende besef dat voetbal maar voetbal is, en dat geen enkele wedstrijd zonder jou niet wordt gespeeld.
Voor Anthony Correia: geen idee wat je Anthony Correia nog meer zou kunnen wensen. Een voortzetting van 2025?
Voor alle voetballers in den vreemde die zich te pletter zitten te vervelen op een tropisch eiland of in een benauwde miljoenenstad aan de andere kant van de wereld en hardop tegen zichzelf zeggen dat dit is waarom ze ooit met voetballen zijn begonnen: een telefoontje van VI-redacteur Dave Aalbers.
Voor Joey Veerman: een vrije trap onder de muur door, in de laatste minuut van de kwartfinale van het WK, daarna in alle kalmte naar de Oranje-supporters joggen, een uit het vak vliegende halve liter Budweiser uit de lucht plukken, die in één teug ledigen en na afloop je transfer naar een ver en warm en belastingluw buitenland aankondigen.
Voor Ajax: nóg een nieuwe bestuurslaag vol in eerste aanleg bekwame mensen, en daarna nog een, en nog een, en nog een, net zolang tot… ja, tot wat eigenlijk?
Voor Cor Pot: een rol in een Disney-reeks waarin het woord Pratto niet valt.
Voor alle ploegmaats van Cristiano Ronaldo, zowel bij Portugal als in Saoedi-Arabië: een hoop geduld.
Voor (bijna) de hele voetbalwereld: Duitsland – Curaçao (0-1).
Voor Liverpool: een jaar zonder aanleidingen voor toekomstige herdenkingen, en een jaar mét Arne Slot.
Voor Kees Smit: nog lekker een jaartje van Groningen naar Velsen en van Almelo naar Heerenveen.
Voor alle tweede voetbalniveaus overal ter wereld: een podcast als De Eerste De Beste.
Voor alle supporters die aankondigen in gesprek te gaan met spelers, trainer of clubleiding omdat het gebodene ze niet bevalt, en dat ze vuurwerk op het veld zullen blijven smijten tot ze hun zin hebben: enige vorm van zelfrelativering, of anders: vrienden en bekenden die durven te zeggen dat ze zich een beetje naar hun leeftijd moeten gedragen – zonder daarbij de zin ‘het is maar een spelletje’ te gebruiken.
Voor Guus Til: een bondscoach die eens iets nieuws uitprobeert.
'Minder geld, minder zielloze content, minder megalomanie, minder skyboxen, minder dodelijke ernst en nóg meer plezier dan in 2025'
Voor alle voetbalfans: een instortend erepodium bij de uitreiking van de Wereldbeker, onder het opvallend uitbundige dansen van de verrassende wereldkampioenen (2-0 in de finale tegen Frankrijk), waarbij de president van de Verenigde Staten (die onder zachte aandrang weigerde het erepodium te verlaten) in het aldus ontstane gat kukelt en spoorloos verdwijnt.
Voor Ronald Koeman junior: een strategisch getimede kleine kneuzing van Mark Flekkens kleine teen.
Voor Manchester United: Max Huiberts die zijn telefoon opneemt.
Voor de Nederlandse voetbalkijker: een indalend besef dat er waarde schuilt in het blijven uitzenden van de grootste sport op een open net.
Voor alle Nederlandse voetballiefhebbers: een zacht en pijnloos einde van clubmedia, en een herverdeling van alle talentvolle mensen die nu bij die clubmedia allerlei prachtige, kritiekloze dingen maken over bestaande omroepen en zenders.
Voor alle topvoetballers: de trend om lekker al je social media af te schermen (of ze gewoon helemaal te verwijderen).
Voor Hakim Ziyech: nog een keer, nog één keer, nog één zomer…
Voor Johnny Heitinga: een analistenbril met dik montuur, plus een paar onvergetelijke, diep-intelligente opmerkingen in de rust van enkele van de minder belangrijke groepswedstrijden.
Voor Pedri: een expositie van zijn beste steekballen en korte dribbels in een museum naar keuze.
Voor Sam Lammers: een maand lang fulltime masterclasses afronden met Roy Makaay, Jimmy Hasselbaink en de geest van Gerd Müller.
Voor Lennart Karl: een wereldwijd verbod op Messi-vergelijkingen.
Voor Erik Lae Solberg (burgemeester van Oslo): een huldigingsplan voor het geval dat.
Voor Ronald Koeman: een Sam Lammers die een maand lang fulltime masterclasses afronden achter de rug heeft, desnoods met Rik Platvoet, Folkert Velten en de geest van Coen Dillen. En anders: een fitte Bouke Boersma.
Voor het voetbal: minder geld, minder zielloze content, minder megalomanie, minder skyboxen, minder verslaggevers bij transferdeadlines, minder dodelijke ernst en nóg meer plezier dan in 2025.