Dagboek Feyenoord in Dubai
ZATERDAG 10 JANUARI, DUBAI
IJskamers als symbool van een geslaagde week
Dat gebouw op het Nad Al Sheba-complex waarover iedereen al de hele week zo raadselachtig doet... Vandaag, op de laatste dag van Feyenoords trainingskamp in Dubai, wordt dan eindelijk het grote geheim onthuld. In het futuristisch ogende bouwwerk heeft Sheikh Hamdan bin Mohammed bin Rashid Al Maktoum speciale ijskamers laten bouwen die het herstel van sporters versnellen. Het gaat zo: je begint in een kamer van min 10, om helemaal droog te worden en schuift daarna steeds een cabine door naar een temperatuur van tot min zestig, waarin je dan, uiteraard, maar kort mag verblijven. Een speciaal ingehuurde begeleider gaat mee om in te grijpen als de ervaring te heftig wordt.
Al de hele week hebben de spelers van Feyenoord er gebruik van mogen maken, uiteraard na eerst om toestemming te hebben gevraagd aan de Sheikh zelf. Vandaag gaan de geblesseerden Lucas Woudenberg en Elvis Manu de ijskamers in, maar algemeen directeur Eric Gudde kan zijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen. Samen met clubarts Casper van Eijk wandelt hij richting het gebouw, om een kwartier later opgetogen terug te keren. Misschien iets voor in het nieuwe/verbouwde – daarover valt later deze maand een beslissing – stadion? ‘Nou’, weet teammanager Bas van Noortwijk, ‘dan mag het budget wel verdubbeld worden.’
De ijskamers staan wellicht symbool voor de week van Feyenoord. Alles in Dubai was tot in de puntjes geregeld, met als hoogtepunt toch wel het trainingsveld, dat er elke dag weer gladgeschoren en uitnodigend bij lag. En dus maken de spelers er maar een goede, scherpe laatste training van, met conditioneel werk, positiespel en kleine partijtjes. ‘Dit was een topweek’, zegt Jordy Clasie, ‘we hebben uitstekend kunnen werken op weg naar de wedstrijd tegen FC Twente, maar of het de moeite waard is geweest, zal moeten blijken. We zullen alles moeten winnen als we iets willen, eerst van Twente, daarna van Ajax. Ik wil niet praten over de race om de titel. Dat had ik willen doen als we van PSV hadden gewonnen. Nu we dat niet voor elkaar hebben gekregen, is de achterstand van twaalf punten gewoon erg groot. We moeten dus zelf winnen, de druk opvoeren en hopen dat de teams boven ons misstappen begaan, zo simpel is het.’
Langs het veld schudt Feyenoords technisch directeur Martin van Geel de hand van Hamad bin Mejren, de directeur van het Dubai Events en Convention Bureau dat de club uitnodigde voor de week in Dubai. Ook de spelers komen hem een voor een bedanken. Mejren kreeg eerder in de week uit handen van zijn vriend Giovanni van Bronckhorst, die de contacten legde, een gesigneerd shirt van Feyenoord. Dat was wat anders dan de sterren van Real Madrid en AC Milan, die eerder deze ook trainden op Nad Al Sheba, maar toch de nodige op- en aanmerkingen hadden. Feyenoord is vooral dankbaar en dat bevalt de Arabieren wel. Binnenkort doet de club nog een paar shirts op de post voor de kinderen van Mejren. Wie weet helpt het en mag Feyenoord wéér op uitnodiging naar Dubai komen.’
VRIJDAG 9 JANUARI, DUBAI
De wijze lessen van een kampioen
Colin Kazim-Richards zal volgende week in VI vertellen over zijn achtergrond en het feit dat hij voor niets en niemand bang is, maar vandaag ontmoet de spits van Feyenoord iemand tegen wie híj opkijkt. De omhelzing is hartelijk met Gokhan Saki, de K1 vechter die Kazim-Richards goed kent uit zijn tijd bij Galatasaray. ‘A real champion, man’, zegt de Engelse Turk. ‘Zo sterk als hij zijn er maar weinig.’
In Japan en Turkije kan Saki niet normaal over straat, maar op het Nad Al Sheba is hij vrij anoniem, tot de spelers van Feyenoord zich melden voor de training. Khalid Boulahrouz heeft de kampioen al ontdekt en geeft een stevige hand, ook Jordy Clasie komt even gedag zeggen. Er is veel respect voor Saki. De meeste spelers hebben hem wel eens zien vechten of kennen de verhalen. Saki geldt in zijn métier als de strijder die de hardste klappen kan uitdelen, maar ook als een gentleman, iemand die leeft voor zijn sport en baalt dat het K1 vechten in Nederland zo’n slechte naam heeft opgebouwd. ‘Het is verziekt’, zegt hij, ‘en dat is gewoon eeuwig zonde.’
Hij vertelt over zijn achtergrond. Ooit voetbalde hij zelf, bij Excelsior ’20 uit Schiedam. Saki was best een talent, speelde nog samen met Danny Koevermans en stond zelfs even in de belangstelling van Sparta Rotterdam, maar toen al wist hij dat een individuele sport hem beter paste. Hij ging kickboksen en groeide uit tot een van de besten. Hij vocht in de grootste arena’s van Tokyo en Saitama, won meer dan hij verloor en knokte zich letterlijk naar een welvarend bestaan. Saki zit in zaken en woont tegenwoordig in Dubai, maar de ring blijft altijd trekken: op 16 april trekt hij zijn handschoenen weer aan voor een gevecht met een Rus die eerder van hem won, al vocht Saki toen met een gescheurde spier in zijn bovenbeen.
Maar vandaag is Saki er voor Feyenoord. De kampioen volgt het voetbal op de voet en is fan van Galatasaray, toevallig de club waar zijn vriend Wesley Sneijder voetbalt. Het is mede aan Saki te danken dat Sneijder erbij was tijdens het afgelopen WK in Brazilië, waar hij van alle Nederlandse internationals de meeste kilometers aflegde. Saki vertelt dat hij voor een gevecht in Istanbul was en daarna nog een paar weken bleef hangen om Sneijder fit te krijgen. Het waren intensieve trainingen, zó zwaar, dat Sneijder later toegaf dat hij na iedere sessie happend naar lucht op de grond lag. Op zijn beurt zegt Saki: ‘Wesley heeft keihard getraind en geloof het of niet, in hem schuilt ook een heel aardige bokser.’
Saki volgt de training op de voet, vooral Kazim-Richards, maar ook Rick Karsdorp. Hij kent de jonge Feyenoorder uit de sportschool, waar hij aan zijn fysiek werkt. Zó hoort het, zegt de kampioen. Hij noemt Stefan de Vrij als voorbeeld, ook zo’n speler die aan zichzelf heeft gewerkt, sterker werd. ‘En daardoor nu in Italië kan spelen.’ Hij wijst op Ron Vlaar. ‘Die drukte op een gegeven moment zo makkelijk gewichten weg, sterk als een beest en dat kan niet anders, als je in de Premier League op de been wil blijven.’
Als de training voorbij is, wisselt Saki wat woorden met Karsdorp, omhelst Kazim-Richards nog een keer en heeft, voordat hij vertrekt, nog een paar wijze woorden over voor de voetbaltalenten van Feyenoord. ‘Als ik ze zie doorbreken, zie ik heel talentvolle spelers, maar fysiek vaak nog onvolwassen. Het is heel simpel, wie de top wil halen, moet gewoon gericht aan krachttraining doen. Stefan de Vrij en Ron Vlaar hebben het juiste voorbeeld gegeven.’
DONDERDAG 8 JANUARI, DUBAI
Terug naar Varkenoord, geen Sheikh kan er iets aan veranderen
Foto’s maken van de gebouwen is verboden, dat heeft de kroonprins liever niet. En dus wordt iedereen vandaag scherp in de gaten gehouden op het Nad Al Sheba sportcomplex, dat nog niet af is, maar over een tijdje het grootste en meest prestigieuze van Dubai moet worden. Zo gaat dat hier. Als Hamdan bin Mohammed bin Rashid Al Maktoum zich iets in zijn hoofd haalt, gebeurt het en dan net een tikkeltje groter, mooier en beter dan alles wat al bestaat.
De kroonprins is de grote baas. Iedereen is in rep een roer als zijn komst wordt aangekondigd. In allerijl vereist er een tent met een aantal loungestoelen, zodat de prins, als hij zin heeft, het oefenduel van Feyenoord met het Oezbeekse FC Bunyodkor op zijn gemak kan bekijken. De kroonprins is er wel, maar houdt het al snel voor gezien. Wel groet hij de spelers van Feyenoord met wie hij eerder deze week al op de foto ging. Zij mogen de sympathieke kroonprins wel. Behalve zijn titels van Sheikh, His Excellency en His Highness, is Hamdan bin Mohammed bin Rashid Al Maktoum vooral ook een man van 32 jaar die geniet van paardenraces, duiken, autosport, reizen en gedichten schrijft.
Wie betaalt, bepaalt en dus houdt iedereen zich keurig aan de regels: geen foto’s van de gebouwen, wel van het prachtige veld dat indruk maakt op de spelers van Feyenoord, zoals alles eigenlijk op dit complex. ‘Maar dat veld’, zucht Jean-Paul Boetius, ‘wát een matje, geweldig om op te spelen. Het is niet voor niets dat Real Madrid en AC Milaan hier ook hebben getraind.’
Algemeen directeur Eric Gudde en technisch directeur Martin van Geel genieten nog even mee. Het duo zit gebroederlijk naast elkaar op twee gerieflijke stoelen pal aan het veld, betere plaatsen dan die van de kroonprins zelf. Nog twee dagen, dan vliegt Feyenoord terug naar Rotterdam en traint de ploeg maandag weer op het ongetwijfeld koude Varkenoord, dat zo aan vervanging toe is. Door alle stadionperikelen duurt het nog even voordat het er in Rotterdam-Zuid een nieuw trainingscomplex staat. Daar kan voorlopig geen Hamdan bin Mohammed bin Rashid Al Maktoum iets aan veranderen.
WOENSDAG 7 JANUARI, DUBAI
De zon geeft Rutten vertrouwen
Misschien dat het door de zon komt en de temperatuur die vandaag de 27 graden aantikt, maar Fred Rutten is opvallend opgewekt. Als altijd maakt de trainer van Feyenoord een gedreven en hyperactieve indruk, al laat hij de shuttle-run-test schieten. Maar verder is Rutten ook in Dubai zichzelf en hopt hij van oefening naar oefening. Na afloop een big smile: ‘Eindelijk’, zegt hij, ‘heb ik mijn volledige ploeg een tijd bij elkaar en hebben we tijd om te werken aan onderdelen waarvoor we in het normale ritme nauwelijks tijd krijgen, zoals het bewegen voor de goal en het afwerken van kansen.’
Rutten hoopt in Dubai de basis te leggen voor een succesvol vervolg van de competitie. En net zoals zijn spelers heeft ook de trainer vertrouwen gekregen, gebaseerd op hoop, maar óók op de ontwikkeling in zijn selectie. Rutten bespeurt een nieuw soort geloof in eigen kunnen onder zijn spelers, die een voor een vertellen dat ze een rol in de titelstrijd weigeren op te geven. ‘Dat is een goed signaal’, zegt de coach, ‘want je weet nooit hoe dingen lopen. Als PSV goed uit de winter komt, wordt het moeilijk, maar als ze steken laten vallen, is alles mogelijk. En wie zegt mij dat zoiets niet zou kunnen gebeuren? Het is simpel, er zijn nog 51 punten te verdienen en die hebben we allemaal nodig als we nog wat willen.’
Rutten is een tevreden trainer in Dubai. Hij geniet van het veld en de omstandigheden; alle faciliteiten die horen bij een topclub zijn aanwezig in en rond hotel The Meyden Racecourse. ‘Als je top wilt zijn, moet je top kunnen werken’, zegt hij, ‘en kijk om je heen: dat kunnen we hier.’ De problemen die er zijn? Rutten ontwijkt ze niet. Over Tonny Vilhena is de coach tevreden, maar tegelijkertijd hard in zijn oordeel: ‘Concurrentie hoort bij een topclub.’ Over de jeugdspelers Jari Schuurman, Bart Nieuwkoop en Kamil Miazek: ‘Die vallen niet tegen, hebben een goede basistechniek en zie ik dingen doen waarvan ik denk: Hé, daarmee kunnen we wat.’ Ook over mogelijke versterking is hij openhartig: Rutten ziet graag iemand komen. ‘Maar dat kan alleen als er iemand vertrekt’, weet hij. ‘Ik ga er niet van uit dat het gebeurt, maar anders zou een nieuwe speler het groepsproces kunnen versterken.’ Het hoeft niet perse duur en hij noemt het voorbeeld van Edson Braafheid, die hij ooit haalde. ‘Met het oog op later, alleen ontwikkelde hij zich zo goed dat hij al snel beter werd dan de linksback die we hadden. Daardoor groeide ook het team en dat is wat je wilt.’
Dan vertrekt de bus naar het hotel. ’s Middags is de training besloten, ’s avonds schuift Feyenoord aan voor een voetbalquiz. Rutten knijpt zijn ogen dicht tegen de zon, nog een paar dagen, dan een week trainen in Nederland, voordat FC Twente naar De Kuip komt en Feyenoord meteen een wedstrijd wacht van alles of niets, van bijblijven of definitief afhaken. Rutten lacht, het zijn zorgen voor morgen, vandaag is nog alles wat er blinkt goud in Dubai.
DINSDAG 6 JANUARI, DUBAI
Luxe met een reden
Karim El Ahmadi had het al voorspeld. ‘Dubai’, zei de middenvelder van Feyenoord, ‘moet je beleven om erover te kunnen oordelen. Je weet niet wat je ziet.’ El Ahmadi speelde een half seizoen op huurbasis voor Al Ahli, de topclub in het Emiraat. Hij was al akkoord over een langer verblijf, toen hij besloot te luisteren naar zijn hart: als voetballer voelde hij zich nog te goed voor Dubai. Het is de enige reden dat hij er nu weer is, als speler van Feyenoord. El Ahmadi: ‘Het niveau van voetballen stelde weinig voor, maar het leven in Dubai is geweldig.’
El Ahmadi heeft gelijk. Dubai ís een ervaring. Vijftig jaar geleden liepen hier alleen maar kamelen, maar toen er in 1966 olie werd ontdekt, verrees er in sneltreinvaart een hypermoderne, bijna futuristische stad, waar de torenflats letterlijk tot in de wolken reiken, met shoppingsmalls zo groot als een klein dorp, met een van de duurste hotels ter wereld, het Burj Al Arab en de hoogste toren op aarde, de Burj Al Khalifa. Kan niet, bestaat niet in Dubai. Wat er niet is, wordt gewoon gebouwd. Als de temperatuur in de zomer de vijftig graden aantikt, kun je binnen in de Mall of Emirates beginnen aan een afdaling van de piste. Skiën in de woestijn, in Dubai is inderdaad niets onmogelijk.
Voor Feyenoord is het wennen, al die luxe. De ploeg resideert in The Meydan Racecourse, ook weer een overtreffende trap van luxe. Toen de spelers vanochtend (dinsdag) hun gordijnen opzij schoven, keken ze uit over een renbaan waar de paarden al trainden. Links en rechts tribunes, voor een totale capaciteit van in totaal zestigduizend man. In de eetzaal staat een ijssculptuur. ‘Prachtig’, zegt Jens Toornstra, ‘heb ik nog nooit gezien.’
Het Meydan-complex is van de kroonprins. Behalve de paardenbaan, staat er een state of the art tennisacademie, ligt er een golfcourse en een prachtig veld, waarop Feyenoord vanochtend de eerste, lichte training afwerkte. Een stukje verder verrijst een gebouw waarover nogal geheimzinnig wordt gedaan. ‘Maar’, verklapt een van de Arabieren, ‘het is nog nergens anders ter wereld te vinden.’
Door het tijdsverschil van drie uur voelt het voor de spelers alsof het acht uur ’s ochtends is. Later in de week zal de intensiteit van trainen worden opgevoerd, al maakt Fred Rutten de indruk niet te kunnen wachten. Druk loopt de trainer heen en weer tussen de verschillende groepen. Rutten is de reden dat Feyenoord er zo luxueus bij zit.
Het idee van de clubleiding voor een trainingskamp in Egypte, schoot de technische staf meteen af. Dubai was wel een optie, ook door de contacten van assistent Giovanni van Bronckhorst met het bureau voor toerisme. Het hele kamp kost Feyenoord daardoor bijna niks. Rutten had op zijn beurt wél een voorwaarde: de selectie moest businessclass vliegen. Dat is niet alleen aangenamer en gezonder – spelers zitten niet zeven uur opgevouwen – maar het schept óók verplichtingen: de voetballers hebben geen reden tot klagen en de technische staf kan zodoende wat eisen.
Stap voor stap begint de topsportmentaliteit bij Feyenoord vorm te krijgen.
MAANDAG 5 JANUARI, SCHIPHOL
Onrust bij Feyenoord: Emirates of KLM
Het trainingskamp is nog niet begonnen, of de eerste onrust slaat al toe onder de spelers van Feyenoord. Het gaat niet om transfers, wel om in welk toestel ze straks richting Dubai vliegen. Dat zit zo. Feyenoord heeft bij het verkeersbureau van Dubai veertig businessclass-tickets bemachtigd, maar Emirates, de vliegtuigmaatschappij uit de Verenigde Arabische Emiraten, wil niet alle luxe stoelen bezet zien door de selectie van Feyenoord. Dus vliegt de helft van de groep met KLM.
Al een paar dagen is het een hot item in de spelersgroep: in welk vliegtuig zullen ze zitten? De luxe airbus van Emirates, dat bekend staat als een van de beste maatschappijen ter wereld? Of KLM? Ook niet slecht, maar toch van een ander niveau, in de ogen van de spelers van Feyenoord. Bas van Noortwijk heeft de taak een juiste verdeelsleutel te vinden. De teammanager bedeelt zichzelf een stoel in het toestel van KLM, ook de assistenten Patrick Lodewijks, Jean-Paul van Gastel en Patrick Greveraars vliegen KLM, net zoals de jeugdige Feyenoorders Rick Karsdorp, Jari Schuurman, Wessel Dammers en reservespits Mitchell Te Vrede.
Feyenoords algemeen directeur Eric Gudde is ook mee, om niet in Rotterdam, maar in de zon de lopende zaken af te handelen. Hij stapt vanmiddag aan boord van de KL0427. Technisch directeur Martin van Geel stijgt tien minuten later op, in de gerieflijke businessclass van de Emirates airbus. Volgens een lid van de veertigkoppig Feyenoord-delegatie, is het bewust dezelfde constructie als die het Engelse koningshuis hanteert: daar vliegen de royals ook nooit tegelijk in hetzelfde vliegtuig. Op die manier kan in ieder geval kan werk altijd doorgaan, want er is nogal wat te doen. Komt goed uit. Martin van Geel kan aan de bak. Hij moet clubs zien te vinden voor de overbodige Ruben Schaken en Wesley Verhoek, terwijl Tonny Vilhena zijn zinnen heeft gezet op een transfer. Als de Boeing van KLM en de Airbus van Emirates straks landen op Dubai International Airport, is het al dinsdag in dat deel van de wereld. Zodra Van Geel de volgende dag opstaat en de gordijnen openschuift, heeft de eerste club zich officieel gemeld voor Tonny Vilhena.
Dan is het trainingskamp écht begonnen.