BalverliefdKneder van Robben en Suárez, drinkebroeder van Djurovski
In Balverliefd elke week aandacht voor de gang van zaken achter de schermen van het voetbal en opvallende gebeurtenissen aan de rand van het veld. Deze week over Henk Hagenauw, die bijna een halve eeuw verzorger, masseur en vertrouwensman van FC Groningen was.
FC Groningen gaat het nieuwe seizoen in zonder een karakteristieke clubman. Iemand die er altijd en overal was, jaar na jaar, decennialang. Hij wás FC Groningen, tot in zijn diepste vezels. Een bezoek aan de club zonder ergens op zijn vertrouwde gezicht te stuiten, zal een vreemde gewaarwording zijn. De voorgaande regels gaan niet over Hans Nijland, de directeur die anderhalve week geleden op een afscheidsreceptie met mooie woorden en geschenken werd uitgeluid. Ongemerkt vertrok ook Henk Hagenauw. Zijn naam zal bij het grote publiek weinig herkenning oproepen. Naar zijn stemgeluid zullen zelfs veel verstokte fans van FC Groningen moeten gissen. Maar hij was wel twee keer zo lang in dienst als Nijland. Na 45 jaar, bíjna allemaal als masseur/verzorger, is het mooi geweest voor Hagenauw. Hij vertrok zoals hij werkte: in stilte. Alleen al het idee van een afscheidsreceptie vult hem met zorgen. Want wie zou hij dan moeten uitnodigen? En vooral: wie zou hij dan per ongeluk overslaan? Het voetbal heeft hem veel dierbare contacten opgeleverd. Honderden voetballers alleen al, die hij al knedend op zijn massagetafel beter leerde kennen. Met wie hij lange gesprekken voerde, de slappe lach kreeg of af en toe een traantje wegpinkte. Nee, een keuze maken uit al die mensen lijkt Hagenauw ondoenlijk. Dan maar géén receptie. Weg is weg. Hij wil nog wel meewerken aan een verhaal over zijn lange loopbaan. Gelukkig maar, want zijn anekdotes zijn te mooi om zomaar te laten verdwijnen.