Twee Nederlanders aan het einde van de wereld: Cruijff tussen de Kiwi's

Het wordt een telefonische ontmoeting, die aan beide kanten van de lijn gepaard gaat met koffie. In Nederland is dat omdat de dag net begonnen is, in Nieuw-Zeeland dient het bakkie als afsluiter van het diner. En iets warms gaat er wel in. Waar Europa midden in de zomer zit, is het blauwbekken geblazen voor Van Hees en Van der Moolen. De temperatuur ligt er rond het vriespunt. Het stemt nieuwsgierig. Hoe belanden twee jonge Nederlanders in vredesnaam in een ijskoud oord, hemelsbreed zo’n 18.500 kilometer van waar hun wiegen stonden?

3 op Reis op steroïden

Van Hees zit er al een poos, dus hij vertelt zijn geschiedenis als eerste. Een klassiek verhaal van aankomen, koffers uitladen en met de dag minder reden zien om ze ooit weer in te pakken. ‘Ik ben in 2014 uit Nederland vertrokken. Ik heb eerst in Australië gewoond, kwam weer terug naar Nederland. Ik zou vervolgens in China gaan werken. Gelukkig ging dat niet door, die verhalen waren erg schimmig. Mijn vriendin, inmiddels mijn vrouw, en ik zijn aan het reizen gegaan. We zijn hier beland, ook omdat mijn neef er een tijdje had gewoond. We wilden een winter blijven, geld verdienen en doorreizen naar Zuid-Amerika. We hebben er een zomertje aan vastgeplakt. En nog één. En inmiddels wonen we er acht jaar.’