AchtergrondChemie in plaats van ego's
Arne Slot maakte in maart een verwijzing naar Xavi en Andrés Iniesta. De Liverpool-trainer had het toen over João Neves en Vitinha. Samen met Fabián Ruiz vormen zij bij PSG een driehoek die je als het antwoord kunt zien op een van de grootste dilemma’s in het moderne voetbal: hoe combineer je creativiteit met controle?
Dit verhaal is afkomstig uit het VI-weekblad. Bekijk hier wat er nog meer in de laatste editie staat!
Vitinha: het sleutelgat waardoor je kunt gluren
Lichtvoetig en met kleine, beheerste stappen beweegt hij over het veld. Je ziet hem zelden nadrukkelijk sprinten en toch brengt Vitinha alles in beweging. Hij is de hartslag van het team. Een kracht op het middenveld van wie de invloed niet te missen is. Zonder hem stokt het spel en met hem lijkt alles als vanzelf te verlopen. En in dat vanzelf schuilt het geheim, want zo vanzelfsprekend is het allemaal niet.
Vitinha’s kracht zit in de intentie van elke pass. Of hij nu de pressing ontwijkt met een subtiel tikje of het risico opzoekt met een messcherpe bal die linies doorbreekt. Het draait om hetzelfde: zijn ploeg tijd en ruimte geven om gevaarlijk te worden. Hij is de poppenspeler die onhoorbaar aan de touwtjes trekt. Hij bepaalt wie de bal krijgt, waar, waarom en wanneer.
Geen wonder dat Luis Enrique hem typeerde als de perfecte middenvelder. Voor de trainer van Paris Saint-Germain is hij de dirigent die het balbezit organiseert. Voor dat soort spelers geldt vaak: hoe minder ze opvallen, hoe meer ze bepalen. Voor Vitinha gaat dat op. Hij is het sleutelgat waardoor je kunt gluren om het DNA van Enrique’s ploeg te zien. Wie goed kijkt, ziet hoe het hele systeem via hem ademhaalt.