De klassieke spits wordt met uitsterven bedreigd

Als AC Milan in de Champions League-finale van 2007 aantreedt tegen Liverpool lijkt er nog geen vuiltje aan de lucht voor de pure afmaker. Filippo Inzaghi maakt in Athene namelijk het verschil met twee uiterst lelijke doelpunten. Vooral de eerste goal is typerend voor het ongekende doelpunteninstinct van de Italiaanse spits. Hij verandert op slag van rust een vrije trap van Andrea Pirlo met zijn bovenarm zo van richting dat Liverpool-keeper Pepe Reina kansloos is. Later beslist Inzaghi het duel door Reina te omspelen en de bal in het lege doel te deponeren. Zo blijkt een speler die bij rondo’s altijd het midden staat vanwege zijn beperkte techniek bepalend op het hoogste voetbalpodium. Drie jaar later doet Diego Milito het kunstje van Inzaghi dunnetjes over door Internazionale met twee goals in de finale aan de Cup met grote Oren te helpen. Net als Inzaghi is Milito een antiheld, die eigenlijk weinig anders kan dan scoren.  

Toch is tijdens de glorietocht van Milito reeds een verschuiving in het internationale voetbal bezig die slecht nieuws betekent voor zijn soortgenoten.