De Schreuder-illusie: waarom Darko Nejasmic geweldig lijkt

Een jaar geleden belde een Kroatische man naar NEC. Hij vroeg zich af of Carlos Aalbers nog steeds geïnteresseerd was in zijn zoon. Het eerste buitenlandse avontuur van Darko Nejasmic was daarvoor mislukt. In de hitte van de Verenigde Arabische Emiraten kwamen zijn kwaliteiten totaal niet tot uiting. 'Het tempo in wedstrijden ligt laag. Ik speel graag met hoge intensiteit, op een hoog tempo en met veel loopacties. Dat was daar moeilijker', redeneerde Nejasmic, die na een seizoen zijn contract liet ontbinden. Eerder in zijn carrière was de balafpakker al op de bank beland bij Hajduk Split, waardoor hij koos voor een vertrek naar NK Osijek. Daar kwam Nejasmic voor het eerst in het vizier van NEC.

Lang deed weinig in de carrière van Nejasmic vermoeden dat hij verkozen ging worden tot Man van de Wedstrijd in de voorronde van de Champions League. Toch was die titel tegen Olympiakos Piraeus volledig verdiend. Nejasmic pakte twaalf keer een bal af, liep over het hele veld gaten dicht en speelde waar mogelijk vooruit. Toen hij een week eerder uitblonk in Griekenland werd in praatprogramma’s al de conclusie getrokken dat hij mee kon bij PSV, Feyenoord of Ajax. 

Dat is de magie van Dick Schreuder: hij laat spelers er beter uitzien dan ze daadwerkelijk zijn. Dat maakt NEC tot een goudmijn op de transfermarkt, maar vormt tegelijk een levensgroot risico voor kopende clubs.