Als Sondre Orjasaeter toch eens gaat scoren: 'Het kruipt in mijn hoofd'

Dat FC Twente ook vrijdagavond onnodig puntverlies leed, lag ditmaal niet alléén aan de gemiste kansen. Natuurlijk had invaller Kristian Hlynsson de wedstrijd een kwartier voor tijd moeten beslissen, maar de met zichzelf worstelende IJslander had in twee instanties te veel tijd nodig. Eerder hadden ook Daan Rots en Ricky van Wolfswinkel al goede mogelijkheden onbenut gelaten. Maar beide spelers hadden in het eerste uur, waarin FC Twente de wedstrijd onder controle had, wel voor een 0-2 voorsprong gezorgd. Daan Rots bediende nu eens broertje Mats, die beheerst de score opende.

Na rust mikte Van Wolfswinkel kalm raak op aangeven van Sondre Orjasaeter. FC Twente leek eindelijk weer eens te winnen van een degradatiekandidaat, tot de jeugdige verdediger Ruud Nijstad werd verrast door een dieptepass van Juho Talvitie. Charles-Andreas Brym schoot de 1-2 binnen, het Bredase publiek ging vol achter de eigen ploeg staan en bij FC Twente sloeg de angst plots toe. Ook op de bank, kennelijk. Geheel tegen zijn natuur in dirigeerde trainer John van den Brom zijn elftal in de slotfase van de gebruikelijke 4-3-3-formatie naar een 5-4-1-systeem.

Meest opvallende slachtoffer van die keuze was Orjasaeter. De vleugelflitser slalomde in Breda weer naar hartenlust, zoals vroeger op zijn skateboard. En op zijn ski’s, op de sneeuw bij de Nordfjord. Orjasaeter was tegen NAC continu dreigend, creatief en dus belangrijk met een assist. Nadat hij in de 69ste minuut werd gewisseld voor Marko Pjaca - de ervaren Kroaat die ver is teruggevallen na zijn veelbelovende start in Enschede - verdwenen dreiging en diepte uit het spel van FC Twente. Het aangeroepen onheil voltrok zich vlak voor tijd, met een doeltreffende kopbal van Moussa Soumano. Ook bij de 2-2 liet de onmiskenbaar talentvolle Nijstad zich te eenvoudig kloppen. Wéér geen overwinning voor FC Twente dus. Na 21 wedstrijden staat de teller al op tien, veelal onnodige, remises.