'Zegetocht begonnen, België bedankt'

Voor de man die normaliter spreekt in staccato en kromme zinnen, was-ie ongekend. De beginnende acteur pakte de hand van de jonkvrouw vast en zei zoiets als: ‘Als onze was net zo wordt als jouw schoonheid, dan loopt ons elftal er woensdag picobello bij.’Aldus schitterde Willem van Hanegem onlangs in de tv-serie Toen was geluk heel gewoon. Toch mooi voor deze assistent bondscoach. Sinds hij samen met Dick Advocaat tweeënhalf jaar geleden de leiding over het Nederlands elftal kreeg, liet Advocaat geen mogelijkheid onbenut de wereld te laten weten dat híj - en hij alleen - de baas is. De bondscoach glorieerde zelfs met een ontroerende balkonscène in een reclamefilmpje over pindakaas dat mede dankzij zíjn inbreng een prijs won. En nu is dan ook Willem ontdekt door de cineasten, eindelijk is ie gelijkwaardig aan Dick.Wat opvalt: Starsky & Hutch van Oranje laten de flair van het witte doek af spatten. Ach, legden ze maar dezelfde bravoure in hun coaching, dan was er nu niet zoveel huiver richting het EK in Portugal. Aan de andere kant: straks, at the Oscars, liggen we wel vooraan in de etalage. De glansrollen voor Advocaat en Van Hanegem geven het al aan: rond Oranje is de sfeer van glamourland komen te hangen. Voetballers, nog niet zo lang geleden voorbestemd voor de sigarenzaak als laatste voorportaal van de totale vergetelheid, zijn moderne iconen worden. Posterboys van Sint-Nicolaasga tot Lima.Neem Rafa, een bijnaam die klinkt als een Braziliaans vibretto van liefde. Ofwel Rafael van der Vaart. Vorige week straalden de vijf sterren van hotel Huis ter Duin in Noordwijk voor hem alleen. Hij kreeg zijn eigen postzegel overhandigd die in een oplage van 3,5 miljoen wordt verspreid. Rond hem zijn commercials opgenomen van Pepsi en Nike, en recent kwam er ook al een boek over zijn leven. Rafael Ferdinand van der Vaart - FENOMEEN. De titel geeft het al aan: het begrip fenomeen is aan inflatie onderhevig. In de oude wereld moest je de massa een tiental jaren betoveren en als het kan ook zwaar uit de bocht van het leven vliegen. Cruijff, Maradona, Best; dát zijn fenomenen. Van der Vaart niet. Hij is een leuke voetballer en een aardige jongen die onder een warme oksel is gekropen van een meisje dat iets op televisie doet. Maar hij is ook nog maar 21 jaar, heeft pas vier seizoenen bij Ajax gespeeld, in de competitie van Mickey Mouse. Meer niet. Hij studéért nog voor fenomeen.Natuurlijk kan Van der Vaart er niets aan doen dat de lucht ijler en de wereld inhoudslozer is geworden. En voetballers na een leuke lach en een mooie hakbal lanceert naar de status van filmster en het idee tot The Untouchables te behoren. Het leven is af, ons kan niets meer gebeuren. Zoiets.Gelukkig kwamen vorige week zaterdag de Belgen langs om te demonstreren dat Oranje allesbehalve ongenaakbaar is, dat niets vanzelf gaat en dat het leven pas begint. Die 0-1 is een godsgeschenk. Want Patrick Kluivert zal nu wel eindelijk doorhebben dat hij aan de bak moet, omdat Ruud van Nistelrooy in scherpte en beleving ver bij hem vandaan is gehold. Wilfred Bouma zal nu wel in de gaten hebben dat dommige tackles zoals op Mbo Mpenza in het internationale topvoetbal direct worden afgestraft. Zoals Wesley Sneijder nu snapt dat een rechtermiddenvelder in een systeem-met-ruit niet te diep moet staan.‘Wil je op het EK presteren, dan moeten de spelers veel meer geven’, was Advocaat na afloop zowaar cynisch. De heertjes van Oranje zullen nu wel wakker zijn, de zegetocht is zaterdag begonnen. Als het Nederlands elftal zich op 4 juli laat kronen tot Europees kampioen, mag in de dankzegging één element niet ontbreken: België.

Peter Wekking