'Was verbaasd dat ik zo gemakkelijk op de been bleef'

Jens Toornstra beleefde in 2010 zijn grote doorbraak. Als technisch loopwonder op het middenveld ontwikkelde hij zich tot een onmisbare schakel in de geoliede machine van ADO Den Haag.

Dit terwijl anderhalf jaar geleden een carrière als profvoetballer nog een toekomstbeeld was waarmee hij geen seconde rekening hield. Jarenlang speelde de middenvelder voor Alphense Boys, waarmee hij twee seizoenen geleden nog actief was in de Tweede Klasse. In de jeugd was er weleens een flirt van Sparta Rotterdam en ADO, maar de keuze viel steevast op een ander talent.

'Alleen op mijn twaalfde had ik de kans naar een profclub te gaan', vertelt Toornstra in Voetbal International. 'Bij Sparta werkte ik een proeftraining af en ADO was concreet, maar ik was net op de leeftijd dat ik naar de middelbare school in Alphen aan de Rijn moest. Dat was voor mij al een hele stap, dus koos ik ervoor bij Alphense Boys te blijven. Daarna is het eigenlijk altijd stil gebleven. Ik zal misschien wel een keertje bekeken zijn, maar tot anderhalf jaar geleden was er niets in mij dat dacht aan een bestaan als profvoetballer.'

Toornstra kreeg hulp uit onverwachte hoek. Kees Jansma, oud-voorzitter en tegenwoordig klankbord van Alphense Boys, nam het voortouw en raadde de scouts van ADO aan eens naar de technisch begaafde middenvelder van zijn club te kijken.

'Kees kwam vaak bij ons kijken, en heeft volgens mij wel een balletje opgegooid. Dat heeft zeker geholpen en ik spreek hem nog geregeld. Op het moment dat ADO in beeld kwam, speelde ik eigenlijk met de gedachte naar Rijnsburgse Boys (destijds Zaterdaghoofdklasser, red.) te gaan. Dat leek me al een geweldige stap, maar met ADO kreeg ik de overtreffende trap.'

Dat het snel kan gaan, heeft Toornsta aan den lijve ondervonden. Na een paar sterke optredens werd zijn naam opeens in verband gebracht met verschillende bvo's, waaronder landskampioen FC Twente.

'Normaal las je in de krant of op internet dat spelers door clubs worden gevolgd. Nu ging het opeens over míj... Dat was best vreemd, maar ik kon er ook wel om lachen. Natuurlijk was ik in het begin wel verbaasd dat ik zo gemakkelijk op de been bleef. Alles gaat toch sneller, maar dat vond ik juist een verademing.' (Freek Jansen)

Foto: VI Images