Waarom ook in Bangladesh miljoenen mensen juichen voor Messi en Argentinië

De beelden van blijdschap uit Bangladesh zijn niet nieuw, maar gingen woensdagavond viraal toen Argentinië dankzij twee treffers in de slotfase tegen Engeland alsnog de WK-finale haalde. Eerder dit WK doken media als Al-Jazeera en The Guardian al in de voorliefde van de bevolking voor Argentinië. Dat blijkt meerdere redenen te hebben.

Allereerst is de bevolking van het Zuid-Oost Aziatische land, dat met circa 1290 inwoners per vierkante kilometer een van de dichtsbevolkte ter wereld is, gewoon voetbalgek. Maar wegens gebrek aan successen van Bangladesh zelf - het land plaatste zich nog nooit voor een WK - kiezen zij andere teams om te steunen. Historisch gezien zijn Brazilië en Argentinië favoriet.

Dat is deels een generatiedingetje. Mensen die in de jaren zeventig begonnen met voetbal kijken, werden verliefd op het Brazilië van Pele - in 1970 wereldkampioen - en gingen De Goddelijke Kanaries steunen. Voor de bevolking die in de jaren tachtig begon met tv kijken, werd Diego Maradona vanwege zijn optreden op het WK 1986 met Argentinië het idool.

Dergelijke voorliefdes werden in de familie overgedragen naar de volgende generatie. Maar die is bovendien vooral fan van Lionel Messi. Vier jaar geleden tijdens het WK in Qatar kon Argentinië op weg naar de wereldtitel daarom ook al op massale steun rekenen. Daarnaast kan de bevolking zich identificeren met de (armere) Zuid-Amerikaanse landen.

Ook spelen er politieke sentimenten mee. Engeland was bijna twee eeuwenlang de bezetter van de regio waar Bangladesh deel van uitmaakt. Het Aziatische land werd na het beëindigen van de Britse heerschappij pas in 1971 onafhankelijk. Het blijft leuk om de voormalige bezetter te zien verliezen, zoals in 1986 ook al gebeurde tegen Argentinië.