'Waarom De Kromme hekel heeft aan Bosz'

De technisch manager spreekt geen voetbaltaal, hij brengt zijn voetbalvisie als wetenschap. Hij dacht met een op schrift gestelde toekomstvisie alle monden te snoeren, maar overschatte zichzelf of onderschatte het publiek. Zijn rapport was één aaneenschakeling van clichés. Bosz trapte louter open deuren in en zijn huisvlijt kan voor kennisgeving worden aangenomen. Verder ziet het publiek hem als de sprekende pop van adviseur Wim Jansen. Mister Feyenoord praat veel in achterkamertjes, maar weigert zijn technische adviezen publiekelijk te verdedigen of uit te leggen, waardoor het vertrouwen in hem snel afneemt. Jansen en Bosz hebben het moeilijk, want ze moeten beleid voeren zonder budget. Van Hanegem moet niets van Bosz hebben. Over Jansen laat hij zich wat diplomatieker uit, maar hij wantrouwt zijn voormalige medespeler wel. Toen Van Hanegem trainer was in De Kuip, was Jansen technisch directeur. Die vond dat zijn trainer Feyenoord te aanvallend liet voetballen, Jansen hield er een andere voetbalvisie op na. Bosz was het destijds als speler roerend eens met zijn technisch directeur. Om de zaak te forceren nam Bosz zijn boezemvriend Ted van Leeuwen, destijds journalist bij Voetbal International en nu technisch directeur van AGOVV Apeldoorn, in vertrouwen. Even later schreef Van Leeuwen een genadeloos artikel over de werkwijze van trainer Van Hanegem. Toen ik Van Leeuwen naar zijn bronnen vroeg, verzekerde hij me dat vijf Feyenoord-voetballers het hadden bevestigd. Van Hanegem overleefde het mes in zijn rug en de spelers ontkenden alle betrokkenheid. Vervolgens stapte Jansen naar voorzitter Van den Herik met de boodschap dat Van Hanegem moest worden ontslagen. Van den Herik liet zijn technisch directeur weten dat het diens verantwoordelijkheid was. Als Jansen het noodzakelijk vond, moest hij de succesvolle trainer maar ontslaan. Jansen wilde echter dat de voorzitter dit klusje klaarde. Toen Van den Herik dat weigerde, stapte Jansen op. Enige tijd later begreep ik pas dat er een spelletje was gespeeld. Jansen, Bosz en Van Leeuwen waren dikke maatjes en hadden dagelijks contact als leden van een investeringsclubje onder leiding van ex-voetballer Nico Kunst. Dat is de reden dat Van Hanegem nooit meer iets met Bosz te maken wil hebben en dat Jansen nooit meer een vriend van hem wordt. In zijn hart zou Van Hanegem dolgraag aan de slag gaan bij zijn favoriete club. De voorzitter werd weggepest, zijn opvolger Gerard Kerkum liet de preses van de plaatselijke hockeyclub overhaast een nieuwe raad van commissarissen samenstellen. Hans Blankert belde snel een paar relaties die hijgerig op het pluche plaatsnamen, maar niet geremd worden door enige kennis van voetbalzaken. Voor de potentiële geldschieters is dat een reden voorlopig in de wachtkamer plaats te nemen. Er gebeurt dus niets in De Kuip. Er ligt een toekomstvisie die bol staat van de gebakken lucht en het gemor onder de emotionele achterban neemt na de beschamende nederlaag tegen Heracles Almelo toe. Kerkum, Bosz, Jansen en commercieel manager Chris Woerts missen het charisma om geloofwaardig over te komen bij de supporters. Sinds Van Hanegem te gast was bij de Business Club weet die belangrijke en invloedrijke stroming wie het gezicht van Feyenoord moet worden om de teloorgang een halt toe te roepen. Van Hanegem tijdens zijn charmeoffensief in het Maasgebouw: 'Feyenoord blijft voor mij een geweldige club, dat weet iedereen. Daarom vinden sommigen het gek dat ik zo kritisch ben op de club. Maar dat komt juist doordat ik van Feyenoord hou. Het doet pijn dat het nu niet goed gaat en dan reageer je je af. Het wemelt van de verontruste supporters. Ik krijg thuis uit heel het land e-mails van teleurgestelde mensen die begaan zijn met hun club.' Willem van Hanegem werd op 20 februari 1944 als zevende kind van Jacobus van Hanegem en Anna van Grol in het Zeeuwse Breskens geboren. Dankzij voetbalhistoricus Matty Verkamman weten we dat de familie Van Hanegem tijdens het bombardement op 11 september 1944 acht familieleden verloor. Onder de slachtoffers bevonden zich Willems tienjarige broer Izaak en zijn vader. Vader en zoon Van Hanegem werden vlak bij het geboortehuis van Willem, Papendrecht 9, verrast door de bommen. Na de oorlog maakte moeder Van Hanegem kennis met Gerrit Lubbers die namens het aannemingsbedrijf Panagro aan de opbouw van Breskens meewerkte. Op 26 mei 1946 vestigden moeder Van Hanegem en stiefvader Lubbers zich met de kinderen in de Utrechtse volkswijk Oudwijk, waar Willem opgroeide. Een huwelijk is altijd uitgebleven, maar Gerrit Lubbers werd een echte tweede vader voor het gezin. 'Die man heeft zich voor ons een slag in de rondte gewerkt', zegt Willem. Uit respect vernoemde hij zijn oudste zoon, Gert, naar zijn tweede vader. Van Hanegem heeft pas op latere leeftijd gehoord dat zijn echte vader tijdens het bombardement van Breskens om het leven is gekomen. Ik heb Van Hanegem de afgelopen jaren goed leren kennen, niets menselijks is hem vreemd. Mensen die hij mag, beschermt hij. Anderen krijgen met een satanisch genoegen een schop na. En hij vertoont af en toe rancuneuze trekjes. Maar een zeldzame combinatie van voetbalkennis en uitstraling maken van hem een unieke persoonlijkheid. Hij is geen ideale hoofdtrainer voor Feyenoord, dan moet hij een regelneef naast zich hebben, Van Hanegem is ook geen geschikte technisch directeur. Hij kan wel het gezicht, de baas van Feyenoord zijn. Van Hanegem is de absolute volksheld van Nederland. De supporters adoreren hem, sponsors eten uit zijn hand en hij is de troetelbeer van de media. Iedere morgen rijdt hij vanuit zijn woonplaats Overveen naar de golfcourse. Hij heeft dit jaar een handvol aanbiedingen gehad, maar hij heeft zijn prijs en moet er een goed gevoel bij hebben. Ik zou het vreselijk vinden als hij niet meer aanschuift bij Voetbal Insite, maar ik vind het tevens een verlies voor de voetballerij dat Van Hanegem zijn tijd doodt met golfen en babbelen in een praatprogramma over voetbal. Hij heeft zóveel krediet en kennis dat hij waarschijnlijk de enige is die het zieltogende Feyenoord door deze moeilijke periode kan loodsen. Ik denk dat hij zelfs bereid is op de fiets naar Rotterdam-Zuid te gaan als hij zijn grote liefde kan redden. De naam voor zijn functie is niet relevant. Ik weet zeker dat de spelers, de technische staf, de supporters, sponsors en geldschieters zijn komst toejuichen. En de anderen hebben geen recht van spreken.

Johan Derksen