Verliest Oranje nou zijn status of zit Marokko juist in de lift?

Tannane debuteerde tijdens het lopende seizoen namens Heracles Almelo nog als international van Jong Oranje, maar exact een halfjaar later maakte de 21-jarige vleugelaanvaller van Saint-Étienne bekend toch voor Marokko te kiezen. Daarmee lijkt binnen een jaar tijd bijna een hele generatie verloren te gaan voor het Nederlandse voetbal, want drie andere talenten gingen hem het afgelopen jaar al voor. Alleen Ajax-aanvaller Anwar El Ghazi (20) koos voor Oranje en kan wegens het spelen van twee bindende EK-kwalificatiewedstrijden ook niet meer wisselen.

Bondscoach Danny Blind liet al doorschemerem in Hakim Ziyech (22) een potentiële Oranje-klant te zien, maar de smaakmaker van FC Twente debuteerde desondanks in oktober voor Marokko. Ook Adnane Tighadouini (23), door het Spaanse Málaga uitgeleend aan het Turkse Kayserispor, koos voor het Noord-Afrikaanse land. En FC Utrecht-middenvelder Sofyan Amrabat (19) is ook van plan voor Marokko te spelen, al kan hij in theorie nog wisselen omdat hij wel bij de selectie zat maar nog niet in actie kwam.

Compliment
Dat al die Eredivisie-spelers kiezen voor Marokko, is natuurlijk ook een groot compliment voor het werk dat Pim Verbeek er sinds 2010 verrichtte met de Marokkaanse jeugdploegen en een klein beetje voor Mark Wotte die zich sinds kort over de talenten ontfermt. Marokko maakt geen beste periode door in het internationale voetbal. In 1998 was het land voor het laatst actief op een WK en met impuls van de Europees geschoolde talenten hoopt het land in de toekomst weer een rol van betekenis te gaan spelen.

Met de 27-jarige Moestafa El Kabir, tegenwoordig actief voor het Turkse Genclerbirligi, koos nog een speler voor Marokko die in Nederland was opgegroeid. Maar hij was echter nooit actief voor vertegenwoordigende jeugdelftallen van Nederland en zeker niet in beeld bij Blind voor een rol in zijn verjongde en gerenoveerde Oranje dat net als Marokko een lange en zware WK-kwalificatiecampagne tegemoet kan zien.

© Pro Shots

Dries Boussatta was in 1998 namens AZ de eerste speler die het Nederlands elftal verkoos boven Marokko.

Met Dries Boussatta leek in 1998 de eerste van een hele nieuwe generatie voetballers met Marokkaanse roots voor het Nederlands elftal te kiezen, maar die trend sloeg snel om. Waar de jeugdploegen rijkelijk vertegenwoordigd worden door spelers die gezien hun afkomst ook voor Marokko kunnen kiezen, zijn Ibrahim Afellay en El Ghazi de enige twee spelers met Marokkaanse ouders die nu nog serieus in aanmerking komen voor speelminuten in Oranje.

Ook enkele kanshebbers uit een wat oudere lichting schitteren nu op een ander continent om hun droom om ooit op een wereldkampioenschap actief te zijn. Nordin Amrabat (28) van Watford en Feyenoorder Karim El Ahmadi (31) zijn ervaren krachten en zelfs de bij Terek Grozny spelende Ismaïl Aissati (27) zou nog een rol kunnen spelen. Net als de in Amsterdam opgegroeide Mbark Boussoufa (31), die na een teleurstellend avontuur in Rusland zijn carrière dit kalenderjaar nieuw leven inblaast bij de Belgische kampioen AA Gent.

Nu steeds meer spelers voor Marokko kiezen, rest natuurlijk de vraag of het Nederlands elftal zijn status verloren heeft of het Marokkaanse voetbal juist in de lift zit. Zoals al deze jongens vaak zeggen bij hun keuze is het vaak een kwestie van gevoel, maar de Hollandse school - wat de definitie ervan ook is - is weer een aantal trotse ambassadeurs rijker die de leeuw niet in zijn hempie laten staan. Weliswaar een andere leeuw, maar de filosofie erachter blijft voor onze opleiders gelukkig hetzelfde.