Verhoeven: 'Gelukkig brak ik direct mijn vinger bij Ajax'

Jeroen Verhoeven ziet zich nog zitten, vertelt hij, in het gelid voor de selectiefoto van FC Volendam. Het jaar 2009 is het dan, de Heen en Weer is zojuist weer uitgevaren naar de Eerste Divisie en in zijn trainingsjack voelt de doelman zijn telefoon trillen. Het is Danny Blind, in die tijd technische man van Ajax. Nou ja, iemand die zich voor Danny Blind uitgeeft, vermoedt Verhoeven. Want de vraag klinkt hem niet heel erg geloofwaardig in de oren. 'Of ik bij Ajax wilde komen keepen, klonk het aan de andere kant van de lijn', zegt Verhoeven. 'Jij doet Blind goed na, dacht ik. Zeg nu maar waar die verborgen camera van Bananasplit staat.' Korte stilte: 'Maar hij was het echt.'

Om een paar dagen prompt onderdeel te vormen van het Ajax van Luis Suárez, van Jan Vertonghen, van doelman Maarten Stekelenburg - in die tijd een van ’s werelds besten. Het is dan, zegt hij, niet zo zeer verbazing die door zijn lijf giert. Veel eerder het gevoel van vereerd zijn. Van trots. Te mógen spelen voor de club die hij als tiener de Europa Cup 1 en Wereldbeker heeft zien winnen, en waar hij als jeugdkeeper (Verhoeven bracht een deel van zijn opleiding door bij Ajax) kennelijk toch een goede indruk had achtergelaten. Al valt het de eerste maanden niet mee in de hoofdstad, geeft hij toe. Verhoeven heeft moeite om aan te pikken bij het niveau van de Amsterdammers. 'Stond ik daar, in het midden van zo’n rondo-spelletje. Ik dacht: Ik trek mijn poot niet terug. Dat was namelijk mijn enige redding om niet de hele tijd in het midden te hoeven staan, meteen vol op die onderbenen inglijden.'

'Ik had één geluk', denkt Verhoeven. 'En dat was dat ik mijn tweede week bij Ajax direct mijn vinger brak. Tamelijk klungelig ook, trouwens. Tijdens een conditietest sprong ik over zo’n poortje. En boem, daar lag ik, met mijn snufferd in dat gras. Hoe dan ook: de herstelperiode die volgde was voor mij wel de ideale gelegenheid om naar het Ajax-niveau toe te groeien. En natuurlijk ben ik nooit zo goed geworden als Maarten of als Kenneth Vermeer. Op een goede dag kon ik leuk meekomen. Maar deze jongen heeft mooi wel drie seizoenen lang bij de grootste club van Nederland onder contract gestaan.'

Het hele, openhartige artikel met Jeroen Verhoeven is te lezen in nieuwe VI en uiteraard ook op VI PRO.