Van Praag baalt van gebrek aan eenheid in Nederlandse profvoetbal

‘Ik wens voor de toekomst dat de gemiddelde directeur wat langer blijft zitten. Dat is niet alleen goed voor de bedrijfsvoering van clubs, maar ook voor de bedrijfstak betaald voetbal’, stelt Van Praag deze week in VI in een verhaal waarin de vraag wordt gesteld waarom de dominante clubvoorzitters (de types als Van Praag, maar ook Jorien van den Herik en Harry van Raaij) zijn uitgestorven.

‘Door al die wisselingen gaat er zoveel kennis verloren en dat is schadelijk. Het is daardoor ook veel moeilijker langdurige relaties in het voetbal op te bouwen. Door de persoonlijke banden die je als voorzitters had, was er meer onderling vertrouwen en kon er sneller en beter worden besloten. Wij hebben echt niet alles goed gedaan, maar namen wel veel meer besluiten in het belang van het totale Nederlandse voetbal. Er was nauwelijks onderscheid tussen Ere- en Eerste Divisie. Nu staat er een groot hek om de Eredivisie CV en om de Coöperatie Eerste Divisie, alsof het twee aparte werelden zijn. Dat is niet goed voor het voetbal.’

Van Praag stelt dat eerst alles wordt voorgekookt door de clubs in de ECV en de clubs in de CED. ‘Daar ben ik zelf mede schuldig aan, omdat ik een van de oprichters was. Destijds hebben we die opgetuigd om de commerciële belangen te behartigen en bijvoorbeeld het geld uit tv-rechten zelf te verdelen. De ECV is ooit bedoeld als commercieel vehikel, maar inmiddels is door bijvoorbeeld de regeling dat er in sommige situaties altijd een vijfachtste meerderheid moet zijn, besluitvorming op alle terreinen een stuk moeilijker geworden. En dat is per saldo niet beter dan hoe het daarvóór was.’

Het volledige verhaal over de uitgestorven dominante clubvoorzitters staat in de nieuwe VI en is uiteraard ook op VI PRO te lezen. Onder anderen Jorien van den Herik, Hans Nijland en Jan Smit komen eveneens aan het woord.