Van der Sar: 'Beste wedstrijd ooit was in Lissabon'

De Beste WedstrijdVolgens eigen zeggen was de beste wedstrijd voor Van der Sar het uitduel met Sporting Lissabon (1-0 winst) in de groepsfase van de Champions League in het seizoen 2007/08.

'Dat was een bijna perfect game. Zo'n wedstrijd waarin het voelt alsof je onklopbaar bent, speel je maar een paar keer in je carrière. Ik had alles klem, op een paar schoten na die ik uit de kruising tikte. En er was misschien één voorzet die ik moest pakken in plaats van stompen. Maar ik stompte hem wel dertig meter het veld in.' De Eerste Cup met de Grote Oren Patrick Kluivert besliste met een rollertje de Champions League-finale van 1995, die Ajax won van AC Milan.

'Toen kwam dat doelpunt vlak voor tijd. Ik kon het niet zo goed zien. Ik probeerde de aanval te volgen, ging op mijn tenen staan. Ik dacht: rolt die bal er nou in? Toen zag ik de jongens juichend naar voren rennen en de grensrechter naar het midden wijzen. Ik werd gek, helemaal gek. Mijn hart bonsde in mijn keel. Ik werd warm, overal. Ik kreeg het gloeiend heet en begon als een waanzinnige te schreeuwen. Ik kwam een beetje bij mijn positieven en keek naar de klok: nog zes minuten, zes minuten, da's niks, maar ook weer heel erg lang.' De viering van de Eerste Champions League-winst

'Slapen was er die nacht niet bij. Onmogelijk. We hadden een feestje in het hotel van de spelersvrouwen. Daar speelde een Nederlands bandje. Ik weet niet meer wat het speelde, maar toen het bandje weg was, ben ik meteen achter het drumstel gaan zitten. Het was net De film van Ome Willem. Als ik daar vroeger naar keek en ik zag na afloop al die kinderen de vloer opkomen, dacht ik altijd: was ik erbij, dan ging ik meteen achter het drumstel van Ome Willem zitten. En daar was het drumstel. Ik dacht: die kans laat ik me niet ontgaan. Pats, boem, kledder, kledder, pats, boem, kledder, kledder. Ik heb me even heerlijk uitgeleefd.' De tweede Champions League-winstVan der Sar stopte in de finale van 2008 in de strafschoppenserie de inzet van Nicolas Anelka en wist direct dat zijn ploeg Manchester United Chelsea geklopt had.

'Ik pakte 'm, die bal van Anelka, en de emotie spoot eruit. Ik krabbelde overeind en de drie, vier tellen dat je daar alleen staat, zo gelukkig, golft er een uitzinnige vreugde door je heen. Dan klappen al je teamgenoten op je en moet je onder die berg zien uit te komen. Ik rukte me los en zocht contact met het publiek, met bekenden. Waar zitten ze, je familie? Toen ik ze had gevonden, kwamen de tranen.' Foto's: VI Images