Van Aerle: 'Het jaar 1988 voor mij compleet feestseizoen'

Maar het werd een jaar waarin Van Aerle als rechtshalf van PSV de basis legde van zijn grootste succes in zijn carrière. Het begon op 14 oktober 1987 in de Poolse stad Zabrze, toen Oranje de vijfde wedstrijd speelde in de kwalificatie voor het EK. De PSV'er wordt in Polen verrast met een basisplaats.

'Polen-uit was mijn doorbraak als international. Via de pers kreeg ik te horen dat ik bij de selectie zou komen. Ik verklaarde die voor gek. Maar tegen Polen debuteerde ik en uit twee voorzetten van mij scoorde Gullit twee keer.'

Van Aerle stond dus met zijn twee assists aan de basis van de 2-0 zege in Polen en was daarna voor bondscoach Rinus Michels een vaste waarde aan de rechterkant. Zijn debuut was ook passend bij zijn rol bij Oranje. Zonder morren plaatste hij zich in dienst van de toppers. 'Ik vond het prima, ik had er geen probleem mee waterdrager te zijn. Ik was geen Gullit, Rijkaard, Ronald Koeman of Van Basten. Maar ik kreeg wel waardering van de grote sterren, net als Jan Wouters.'

Van Aerle zag sowieso geen kliekjesvorming bij het Nederlands elftal. 'Als ik nu lees over de kabel en zo, dan ken ik dat niet. We hadden een groep van twintig man en het was een geheel. We gingen perfect met elkaar om. De vedettes gedroegen zich ook niet als een vedette. Bijvoorbeeld als wij gingen rusten, dan ging Van Basten nog extra trainen. De frustratie dat hij op de bank zat tegen Rusland zag je niet.'

Van Aerle refereert daarmee aan de valse start van het EK, waardoor Nederland ook na de opstanding van Van Basten tegen Engeland alsnog op het randje van uitschakeling stond in het laatste groepsduel met Ierland. 'Rijkaard en ik stonden achterin en hadden het tegen het einde er al over dat we onze koffers konden gaan pakken.' De gelukkige treffer van Wim Kieft bracht Oranje in de halve finales, met een beladen duel als volgende opgave.

'Elke wedstrijd die je moet winnen om verder te gaan en ook wint, is een hoogtepunt. Maar de halve finale tegen Duitsland was de wedstrijd van de eeuw. Ze waanden zich al finalist. Hoogtepunt was natuurlijk de Europese titel, maar tegen Duitsland was een van de mooiste wedstrijden in mijn carrière.' 'Dat duel kwam pas op gang na twee penalty's die beide onterecht waren. En dan was er nog mijn incidentje met Rudi Völler. Ik wilde laten zien dat het een duikeling was en trok hem aan zijn haar. Toen stond hij direct op en bleek dus dat er niets aan de hand was. Verbaasde me wel over dat ik dat deed. Maar er zat druk op, het was een beetje uitdagen en het spelletje meespelen. Dat was niet afgesproken, dat groeide in de wedstrijd.'

DopingcontroleDe 2-1 zege in Hamburg leidde tot een uitbarsting van vreugde, die voor een groot deel voorbij ging aan Van Aerle. 'Ik zat met Thomas Hässler bij de dopingcontrole. Ik moest vier uurtjes wachten want ik kon mijn plasje niet doen. Toen ik in het hotel was in Hamburg, was langzaam iedereen al min of meer naar zijn kamer. Ik dacht, ik haal het wel in als we van Rusland winnen.'

Van Aerle kreeg zijn kans op het feest. In de finale werd de Sovjet-Unie inderdaad verslagen. 'Die boottocht door de Amsterdamse grachten, onvergetelijk. Jaren later besef je pas hoe gek dat was, en wat we hebben losgemaakt.'

Voor de Helmonder kwam daarmee een einde aan een ongekend succesvol seizoen, met de treble met PSV en de Europese titel met Oranje. 'Voor ons als PSV'ers was het de vierde prijs. 1988 was voor mij een groot feestseizoen.' En daar zag het een jaar eerder niet naar uit. (Lars Ulrich)

Alle gebruikte foto's op VI.nl zijn afkomstig van VI Images.