Tim de Cler liep inderdaad wel heel aardig te ballen

Een eigen jongen van de gestampte pot, op handen gedragen door Het Legioen en al herkend als toptrainer in spé. Tim de Cler ligt wat minder bij Het Legioen. Een speler met een Ajax-verleden, iemand die drie jaar geleden werd aangetrokken en vorig seizoen slechts in zes officiële duels voor Feyenoord negentig minuten volmaakte.

Als je dan ooit een kleine drie miljoen euro hebt gekost en voor een enorm salaris op de begroting drukt dan heb je de schijn behoorlijk tegen wanneer je populaire trainer na een wedstrijd letterlijk het volgende over je roept:

'Ik heb in de rust ten aanzien van iedereen verteld dat het niet goed was. Daar heb ik bijna de hele selectie bij benoemd. En Tim vond eigenlijk dat het met hem wel lekker ging. Die dacht bij mij te moeten aangeven dat hij het er niet mee eens was.'

'Dan lijkt het mij duidelijk dat ik de coach ben en hij de speler en hij moet gewoon doen wat er gezegd wordt. Zeker op het moment dat je 1-1 staat bij Excelsior en je met het schaamrood op je kaken van het veld af moet komen. Dan gaat hij nog even zijn ego boven dat van het elftal plaatsen.'

'Ik heb hem verder niet meer aangehoord en heb de wissel Michael Lumb doorgevoerd. Ik heb hem daarna ook niet meer gezien en ik hoef hem nooit meer te zien. Als je je eigen ego zo boven het elftal stelt dan hoor je niet thuis bij Feyenoord.'

Het is niet eens een oorlogsverklaring, Mario Been deed die zondag een poging om Tim de Cler neer te schieten en hem meteen te begraven. En waarom? Omdat hij tijdens de donderspeech van Mario Been, waarbij klaarblijkelijk iedereen individueel een schrobbering kreeg, wat terug zei.

Tim de Cler durfde zo maar te zeggen dat hij eigenlijk helemaal niet zo slecht speelde. Het probleem bij deze kwesties is vaak dat de essentie onder raakt gesneeuwd door het verbale geweld.

Het is dan wel eens aardig om dat te onderzoeken. Had Tim de Cler recht van spreken? Feyenoord speelde een erbarmelijke eerste helft op Kralingen, maar hoe speelde Tim de Cler?

Dat viel eigenlijk reuze mee. Hij verstuurde 29 passes, twaalf in voorwaartse richting, waarbij er 25 op de plaats van bestemming aankwamen. Het waren dus ook niet allemaal van die simpele passes breed en achteruit.

Tim de Cler stond twee keer aan de achterlijn. Een keer onderschepte Cees Paauwe de voorzet, de andere keer leverde zijn voorzet bijna een treffer op. En vlak voor rust bracht De Cler met een knappe dieptepass de opkomende Leroy Fer in scoringspositie, maar Fer mikte de bal over.

Verder veroverde De Cler zes ballen, hij leed vier keer balverlies en hij won vier van de vijf duels. Over de flank van De Cler kon Excelsior geen enkele keer gevaar stichten. Goed beschouwd: in een dramatische ploeg scoorde De Cler gewoon een voldoende. Dat zijn de droge feiten.

Tim de Cler plaatste dus helemaal zijn ego niet boven dat van zijn ploeggenoten toen hij in de rust zijn mond opendeed en voorzichtig opperde dat het met hem 'eigenlijk wel lekker ging.'

Was dat nu zo'n enorme misdaad tegen de groep en tegen Feyenoord, zoals Been maar blijft benadrukken? De Cler was gewoon in staat tot een betere analyse dan zijn coach.

Er was eigenlijk maar één man die vorige week zondagmiddag last had van een te groot ego en dat was Mario Been. Die kon het niet verkroppen dat één speler hem durfde tegen te spreken en ging daar als een klein kind mee om.

Taco van den Velde