Tien vragen aan: Theo Janssen

Ben je helemaal hersteld van de operatie?

‘Ja, maar het was best een flinke ingreep. Een operatie aan je amandelen klinkt misschien niet zo heftig, maar hoe ouder je bent, hoe meer last je ervan hebt. Het zegt genoeg dat ik acht dagen op bed heb gelegen en twee weken helemaal niets heb kunnen doen. Maar langzaamaan heb ik het ritme weer opgepakt en anderhalve week geleden tegen Roda JC kon ik voor het eerst weer meespelen. Op zich ging dat goed, al merkte ik dat negentig minuten nog te veel gevraagd was. Tegen RBC merkte ik dat ik weer helemaal in orde ben, al had dat zeker ook met het resultaat te maken.’

Was het niet mogelijk de ingreep een paar maanden uit te stellen? Nu heb je wedstrijden in een cruciale fase van de competitie gemist.

‘Eigenlijk kampte ik al drie maanden met een constante verkoudheid. Als je amandelen bij bovenmatige inspanning telkens opzwellen, gaat dat op een gegeven moment ontzettend irriteren. Dan moet je jezelf de vraag stellen of je wel op een goede manier bezig bent. Enige oplossing was een operatie en nu ik weer fit ben, merk ik gelijk het effect. De remmingen door de verkoudheid zijn weg, ik kan weer alles geven. De ploeg heeft nu ook veel meer aan me.’

Toch moet het missen van Oranje een teleurstelling zijn geweest.

‘Ik werd wakker uit de narcose toen ik hoorde dat ik bij de voorselectie van het Nederlands elftal zat. Op dat moment wist ik meteen dat de uitverkiezing weliswaar mooi was, maar dat ik het absoluut niet zou gaan redden. Even heb ik ervan gebaald, natuurlijk, maar je moet ook snel de knop weer omzetten. Als ik door een blessure uitgeschakeld was geweest, was het veel vervelender. Ik heb bewust voor de operatie gekozen, met alle gevolgen van dien. Bovendien zou ik niet weten waarom Oranje nu een gepasseerd station zou zijn.’

Was je verbaasd door die voorselectie?

‘Gedeeltelijk. Kijk, de afgelopen anderhalf jaar ben ik volgens mij wel aardig bezig. Niet alleen omdat ik regelmatig scoor en assists geef, maar vooral vanwege mijn belang voor Vitesse. Voorheen kwakkelde ik nog wel eens, was ik te weinig constant, nu ben ik uitgegroeid tot een volwaardige basisspeler. Vreemd is alleen wel dat ik juist de weken voor de operatie niet zo lekker voetbalde. Dat de bondscoach je dan tóch op zijn lijstje heeft staan, bewijst dat hij niet naar momenten kijkt. Hij selecteert blijkbaar op basis van een langere periode en dat is alleen maar goed. Bovendien merk je nu dat je ook bij een club die in het rechterrijtje staat in aanmerking komt. Marco van Basten selecteert op basis van kwaliteit, niet op basis van naam. Dat vind ik klasse.’

Maar Vitesse hoort toch niet thuis in dat rechterrijtje?

‘Nee, dat ben ik helemaal met je eens. Maar we kunnen niet weglopen voor de realiteit. Het is weer een echt Vitesse-seizoen met heel veel onrust en waarin we geweldige series afwisselen met dramatische periodes. Dat lijkt de laatste jaren een beetje bij deze club te horen. Gevolg van de vijf nederlagen op rij is wél dat we nu niet meer kunnen rekenen en elke wedstrijd blanco in moeten gaan. Vitesse mag op dit moment niet meer denken aan de play-offs, hoewel ik er natuurlijk nog wel stiekem een beetje op hoop.’

RBC Roosendaal als tegenstander kwam wat dat betreft als geroepen.

‘Voor ons was deze wedstrijd puur van belang om het goede gevoel terug te krijgen. Met 5-1 is dat aardig gelukt, en dat ik zelf niet heb gescoord, maakt me dan niet zoveel uit. Belangrijker is dat Mads Junker weer eens een doelpunt heeft meegepikt, dat geeft hem weer wat meer zekerheid. Ons zelfvertrouwen heeft de afgelopen tijd een flinke tik gekregen en dan kun je wel blijven volhouden dat je niet onder druk staat, maar dat is absolute onzin. Natuurlijk stond er druk op deze wedstrijd, ik had er niet aan moeten denken dat we van RBC hadden verloren. Wie weet wat er dan was gebeurd.’

Dan had je je in elk geval al kunnen voorbereiden op wedstrijden om een geldprijs.

‘Verschrikkelijk, hou op. Ik ben me ervan bewust dat dat zomaar ons lot kan zijn na dit seizoen, maar ik moet er nog niet aan denken. Een plaats in de Intertoto is al niet meer dan een troostprijs, laat staan als we straks thuis tegen RKC moeten spelen om een geldbedrag. Natuurlijk komt er dan niemand naar het stadion en ik kan ze geen ongelijk geven. Een belachelijk idee, ik denk zelfs dat de club in zo’n situatie nog verlies maakt ook.’

Intussen zoekt Vitesse een nieuwe trainer. Was je verbaasd door de mededeling van Edward Sturing dat hij na dit seizoen stopt?

‘Ja, wij als spelers wisten helemaal nergens van. Bovendien heb ik in de dagelijkse omgang met hem nooit gemerkt dat hij met deze ideeën liep. Aan de andere kant kan ik hem ook wel begrijpen. Negentien jaar bij een club is ontzettend lang, ik denk niet dat ík dat zou kunnen. Daarom heb ik ook best veel respect voor zijn beslissing. Ik vind dit netjes. De meeste trainers zouden hun contract uitdienen, al is het alleen maar om hun zakken te vullen.’

Wie moet hem opvolgen?

‘Er circuleren ontzettend veel namen, van Aad de Mos tot en met Robert Maaskant. Maar wij als spelersgroep hebben niets méér dan een adviserende rol. Vorige week vrijdag hebben we in een gesprek met de clubleiding aangegeven wat wij denken dat goed is voor Vitesse. Dit is een aparte club en we hebben een ontzettend jonge groep. Niet elke trainer kan daarmee omgaan.’

Noem je bewust geen namen als voorkeur?

‘Nee, want ik wil niemand uitsluiten. Ik heb er alle vertrouwen in dat het goed komt. En mochten ze niemand vinden, dan hebben we altijd assistent Pieter Huistra nog, haha.’