Tien vragen aan Johan Elmander

In Amsterdam is met gematigd optimisme gereageerd op de koppeling aan Brøndby IF in de voorronde van de Champions League.

‘In Brøndby ook, hoor. De mensen hier vinden het fantastisch. Ajax is een grote naam in Denemarken, want de club heeft veel Deense voetballers onder contract gehad. Iedereen wil hier Ajax zien spelen, maar dat is logisch: eigenlijk is Ajax over heel de wereld bekend. De kaartjes waren dan ook in no-time uitverkocht. Wij geloven in een goed resultaat. Toen ik hoorde dat Ajax na Dinamo Tblisi de volgende tegenstander zou worden, wist ik meteen dat we ze kunnen pakken.’

Wat geeft je dat vertrouwen?

‘Het feit dat Ajax niet meer zo goed is als twee jaar geleden. Toen hadden ze Zlatan Ibrahimovic en Rafael van der Vaart en vond ik het echt een goede ploeg. Ze zijn nu duidelijk minder dan toen. Zlatan is weg, Van der Vaart is vertrokken en wie hebben ze terug? In ieder geval geen sterspelers. Ik weet dat Ajax Marcus Rosenberg heeft gecontracteerd van Malmö FF. Die jongen ken ik goed en wens hem alle succes, maar het nieuwe Ajax moet nog een elftal zien te worden. Dat is een verschil met ons. Wij zijn met Brøndby in de competitie nog ongeslagen en hebben ook alle wedstrijden in Europees verband gewonnen. Onze trainer Michael Laudrup vindt het overigens ook prachtig dat we Ajax treffen, want hij heeft echt een Ajax-verleden. It’s funny, zei hij alleen maar. En dat is onze kracht. We gaan gewoon lekker voetballen.’

De druk ligt bij Ajax.

‘Vergis je niet, ook wij voelen druk. De Champions League is niet nieuw voor Brøndby. De club heeft zich al eens ten koste van Schalke 04 gekwalificeerd voor het toernooi en het daarin uitstekend gedaan. Ook om de UEFA Cup kan Brøndby bogen op goede resultaten. Daarom mag je best wat van ons verwachten, hoewel Ajax natuurlijk wel de grote favoriet is. Zij hebben de mazzel dat ze eerst in Denemarken mogen spelen, dat had ik graag andersom gezien. Ajax weet na vanavond welk resultaat het nodig heeft in De Arena en dat is met het thuispubliek achter je altijd een voordeel.’

Welk gevoel heb jij als oud-Feyenoorder bij Ajax?

‘Ook voor mij is het nog steeds de vijand, hè. De rivaliteit tussen Feyenoord en Ajax is enorm, dat was een van de eerste dingen die mij opviel in Nederland. Ik voel me nog steeds Feyenoorder. De club en haar supporters hebben voor altijd een plaats in mijn hart. Ik denk daarom dat veel vrienden van mij uit Rotterdam het prachtig vinden als wij met Brøndby Ajax verslaan. Maar voor de rest wordt het voor mij een normale wedstrijd. Ik ben niet extra gebrand, of zo. Ik vind dat ik in Nederland niets meer te bewijzen heb.’

Wat is de kracht van Brøndby?

‘We zijn een team waarin iedereen voor elkaar door het vuur gaat en daardoor moeilijk te verslaan. Brøndby is een familieclub, een beetje zoals NAC Breda of SC Heerenveen. De huisstijl is aanvallend voetbal. We spelen op z’n Nederlands met twee buitenspelers, ikzelf als diepe spits en een nummer 10 kort achter me. Die speelwijze bevalt me heel erg, want we maken veel doelpunten. Daarin zie je ook de hand van de trainer.’

Hoe belangrijk is Michael Laudrup voor jou?

‘Heel belangrijk. Hij wist meteen dat ik zijn spits moest worden en daarom heb ik Feyenoord verruild voor Brøndby. Dat geeft een speler toch vertrouwen. Laudrup heeft me veel geleerd, moeilijk aan te geven wat precies. Hij wijst me op details, balaannames, loopacties. Je moet niet vergeten dat hij zelf natuurlijk een fantastische voetballer is geweest. Laudrup doet nog weleens mee op de training en dan is hij niet meer de snelste, maar technisch wel nog steeds de allerbeste. Ik ben zoveel beter geworden onder hem. Je kunt me niet meer vergelijken met de Johan Elmander uit de Nederlandse competitie.’

Je kwam in 2000 als een groot talent naar Feyenoord, maar je bent in Rotterdam nooit doorgebroken. Waar lag dat aan?

‘Ik heb bij Feyenoord nooit het echte vertrouwen gehad van de trainers en dat is funest voor een jonge speler. Daarnaast was er veel concurrentie: Bonaventure Kalou, Jon-Dahl Tomasson, Pierre van Hooijdonk; het is niet makkelijk zulke spelers uit het elftal te spelen. Dat is ook de reden dat ik niet helemaal pissed-off ben. Die concurrentie maakt het iets makkelijker te accepteren dat het bij Feyenoord niet is gelukt. Maar over de club zelf niets dan goed. Ik volg ze heel intensief, net als NAC Breda. Daar heb ik ook een mooie tijd gehad.’

Nog leedvermaak gehad over het Feyenoord van vorig seizoen?

‘Daar kan ik beter niets over zeggen. Laat ik het erop houden dat ik het bepaalde mensen binnen de club wel gunde.’

Na je vertrek bij Feyenoord werd je gekozen tot een van de beste spelers op het EK voor spelers onder 21 jaar. Je bent kampioen geworden met Djurgårdens IF in Zweden en vorig seizoen ook weer met Brøndby. Je staat in de belangstelling van Engelse, Franse en Spaanse clubs. Heeft Feyenoord jou te makkelijk laten gaan?

‘En vorig seizoen wilde Bert van Marwijk mij naar Borussia Dortmund halen. Daar stond ik echt van te kijken. Weet je, het is niet aan mij deze vraag te beantwoorden, maar ik kan het wel begrijpen dat er mensen zijn die er zo over denken. De tijd in Nederland is niet slecht geweest. Iedere jonge speler heeft weleens een mindere periode in zijn carrière en ik had die in Nederland. Maar ik ben er wel van een jongen een man geworden. Dat is nooit slecht. Ik heb het altijd goed naar mijn zin gehad in Rotterdam, maar ik kon er gewoon niet langer blijven. De trainers zagen het niet in mij zitten en ik moest spelen om me te ontwikkelen. Dat kon bij Brøndby.’

Je doel was ooit de Europese top.

‘Nog steeds. Dat is ook het eerste wat ik heb gezegd toen ik bij Brøndby tekende. Oké, ik kom hier een paar jaar spelen, maar daarna wil ik naar een grote club. Vorig seizoen was er al veel interesse, maar toen vond ik het te vroeg. Ik hoop de stap te kunnen maken naar een mooie club in Spanje, Engeland, of Duitsland. Ik zie het allemaal wel. Zelfs een terugkeer naar Nederland sluit ik niet uit. Als het maar een club is die qua sfeer en speelwijze bij mij past.’