Tien vragen aan: Gianni Zuiverloon

Met een geflatteerde 2-0 overwinning op Excelsior, dat in De Kuip de beste kansen kreeg, lijkt Feyenoord nog niet klaar voor de competitie.

‘Dat vind ik niet. We hebben met 2-0 gewonnen en uiteindelijk toch een aantal kansen gecreëerd. Dat Excelsior ze ook kreeg, komt misschien doordat wij ze ietwat hebben onderschat. Het is máár Excelsior, ik kan me voorstellen dat die gedachte leefde bij een aantal spelers. Toen zij een paar keer gevaarlijk werden, schrokken we wakker en hadden we het beste van het spel. Op basis van deze wedstrijd moet je geen conclusies trekken. Tegen Vitesse staat er zondag een ander Feyenoord.’

Met jou opnieuw in de basis?

‘Ik hoop het, maar reken nergens op. Ik heb een goed trainingskamp achter de rug, waarin ik steeds iets beter ben gaan spelen. Het begin was lastig, want ik voelde dat ik conditioneel een kleine achterstand had. We hebben zwaar getraind op Gran Canaria en dat is altijd even wennen na een paar weken vakantie. Bovendien train ik niet zoveel als de jongens van het eerste. Ik zit doordeweeks op school, alleen op woensdag, donderdag en zaterdag train ik mee met de groep. Op dinsdag ben ik vrij en de rest van de week train ik bij het tweede. Daarom durf ik me nog geen basisspeler te noemen, al is het wel mijn doel. Ik moet het de komende weken gewoon laten zien.’

In een elftal dat moeilijk draait, hoe lastig is dat?

‘Ik denk er niet aan en speel gewoon mijn wedstrijden. In het uitduel met ADO Den Haag viel ik in bij een 1-0 achterstand. Dat is natuurlijk niet ideaal, maar ik heb geen moment aan die achterstand gedacht. Ik kwam te spelen op mijn favoriete plek, in het centrum van de verdediging en daarom zag ik die invalbeurt juist als een mooie kans de trainer te laten zien wat ik kan op die positie. Het ging heel goed en na afloop kreeg ik de complimenten. Het is mijn ambitie ooit in het centrum te spelen, maar dat kan ook over een paar jaar. Ik heb geduld en doe gewoon mijn best.’

Na Brett Emerton heeft Feyenoord altijd problemen gehad op de rechtsback-positie, wat is er zo moeilijk aan die plek?

‘Geloof me, het ís lastig. Je moet goed staan, voortdurend contact houden met het centrum, rugdekking kunnen geven, geen buitenspel opheffen en zorgen dat je niet wordt geklopt door een steekpass. Voetballen in het centrum vind ik makkelijker dan rechtsback. Ik moet ook nog wel een beetje wennen. De trainer wil dat ik veel mee opkom, maar ik moet ook mijn verdedigende taak in de gaten houden. Ik probeer die positie zo goed mogelijk in te vullen, want het maakt mij niet uit waar ik speel, áls ik maar speel.’

Wat kunnen we de tweede seizoenshelft van Feyenoord verwachten?

‘Ik hoop veel, want we kunnen nog genoeg winnen. De achterstand op PSV en AZ is groot, maar als die clubs in een mindere fase komen, moeten wij toeslaan. Daarnaast is er het Amstel Cup-toernooi en doen we nog steeds mee in Europa. Het seizoen is nog niet verloren, ik heb het gevoel dat we nog iets zullen laten zien.’

Waarop baseer je dat?

‘Op ons trainingskamp op Gran Canaria. Daar zijn we echt naar elkaar toegegroeid, een team geworden. Dat is de basis. Een elftal heeft iets voor elkaar over, is bereid ook voor een ander te knokken. We hebben veel met elkaar gesproken, maar de sfeer is altijd goed gebleven. Daarom heb ik er wel vertrouwen in.’

Is het lastig om te werken met een trainer die voortdurend schuift met de opstelling?

‘Voor mij niet, ik vind Ruud Gullit een goede coach. Ik kende hem al van het Nederlands elftal Onder-19, dus ik wist hoe hij werkte. De trainer is altijd heel relaxed en geeft mij in ieder geval veel vertrouwen. Hij is streng en vraagt veel van ons, maar blijft niet doorzeuren over de fouten die we maken. Als je iets goed doet, hoor je dat ook. Dat vind ik heel prettig. Gullit praat veel met spelers, gewoon zomaar in het voorbij gaan. Hij is heel geïnteresseerd en vraagt hoe het gaat op school. Ik moet mijn havo afmaken van Gullit, maar dat is geen straf, dat wil ik zelf ook.’

Belemmert school niet je ontwikkeling bij Feyenoord?

‘Nee, de club verleent alle medewerking, maar heel soms baal ik er wel van. Ik denk dat niemand heel graag naar school gaat. De combinatie school-voetbal is ontzettend zwaar. ’s Avonds ben ik echt uitgeput, dan lig ik om half elf al op bed. Het is nu even doorzetten, de schoolonderzoeken komen eraan en in mei volgt het examen. Als ik dat heb gehaald, ben ik verlost van veel gedoe en kan ik pas echt een planning maken voor mijn voetbalcarrière.’

Ben je tevreden over hoe het gaat?

‘Absoluut, het gaat sneller dan ik had verwacht, maar het kan me niet snel genoeg gaan. Begin dit seizoen begon ik gewoon bij A1, daarna mocht ik een keer meetrainen met het eerste en werd ik toegevoegd aan de selectie voor de oefenduels in Newcastle. Ik maakte mijn debuut tegen Sporting Lissabon, een onvergetelijke ervaring. Elke wedstrijd die ik speel is meegenomen. Ik ben net achttien jaar geworden, mijn eerste rijlessen zitten erop. Ik geniet van ieder moment. Als het goed is, speel ik in juni met het Nederlands elftal Onder-20 ook het WK voor junioren in eigen land. Dat lijkt me ook geweldig om mee te maken. Maar iedere wedstrijd in het eerste van Feyenoord vind ik al fantastisch.’

Je bent een basisspeler met een jeugdcontract.

‘Dat heb ik begin dit seizoen getekend, ja. Zoals het nu gaat kan ik me voorstellen dat we binnenkort gaan praten over een andere verbintenis, maar er staat nog geen afspraak, of zo. Ik wacht het wel af.’