'The return of the legend'

Twee jaar duurde Bergkamps stilleven na zijn emotionele afscheidswedstrijd bij Arsenal. Hij wilde lekker egoïstisch zijn, verkondigde de maestro nadat-ie definitief was uitgestift. Gewoon de kinderen naar school brengen of lekker de auto wassen. Gewoon golfen met wat vrienden in het weekeinde. Ongewoon het voetbal beleven vanuit zijn eigen skybox in het Emirates Stadium van Arsenal. Maar nu komt Bergkamp er op 39-jarige leeftijd achter dat hij te veel energie en liefde voor het voetbal heeft om pensionado voor de eeuwigheid te zijn. En volgt-ie hetzelfde spoor dat gelijkgestemden als Marco van Basten en Frank Rijkaard hem al voorspelden. 'Het schijnt dat je uiteindelijk toch weer terugkeert bij datgene wat je het liefst doet.'

Zijn laatste hallucinerende dribbels liggen al weer een tijdje in de geschiedenis, maar nog steeds lopen er in Londen mensen rond in een T-shirt met opschrift: Dennis is God. Op 19 november keert Bergkamp definitief terug in de aardse wereld van het voetbal. Op de bank bij Nederland B-Jong Zweden, uitgerekend in het stadion van de Rooms Katholieke Combinatie. Als stralend middelpunt van een Paasviering in de voormalige rijwielstalling van Waalwijk.

Neeskens en Bergkamp zullen de komende tijd gewis dood en dans in Nederland B brengen. Het is een diverse trainersduo, hoe dan ook. De jackhals en de antilope. Neeskens kon bij tegenstanders met onverholen genoegen het licht achter de ogen wegschoppen. Bergkamp transformeerde het voetbalstadion tot tangopaleis en liet een wervend licht stralen boven de somberste uithoeken van de wereld als hij aanzette voor weer een striptease aan schijnbewegingen.

Hij deed het gedurende 7160 dagen profvoetbal. Goed voor vier kampioenschappen en twee UEFA Cups. Goed voor ruim 700 officiële wedstrijden in het clubvoetbal, 79 interlands en tientallen betoverende goals. Want dat deed Dennis Bergkamp vooral: hij behaagde de mensheid met de kunstvorm voetbal. Hij was een createur van zinsbegoochelende stiffies, een voetballer met een gen voor het mooie en verfijnde spel, een middenvelder die gewichtloos tussen vleesmolens van verdedigers leek te zweven. Schepper van zijn eigen voetbalgeschiedenis. 'Zijn talent is zo onmiskenbaar, je wilt gewoon dat hij altíjd de bal heeft', loofde zijn trainer Arsène Wenger eens.

Maar Bergkamp was meer dan een schitterende geleider van droom en daad. Op en top prof bijvoorbeeld. Toen de voetballers van Arsenal tussen de trainingen door nog patat aten, hapte Bergkamp al uit een zelf meegebracht lunchtrommeltje. Vol vezels en mineralen. Hij vond het onbegrijpelijk dat profvoetballers niet een kwartiertje per dag vrij maakten om aan hun zwakke been te werken. En hij ergerde zich dood aan ploeggenoten die op de ochtendtraining van Arsenal nog naar drank roken. Die zocht hij dan tijdens de partijtjes keer op keer op, om ze te laten voélen hoe hij over ze dacht.

Die loutering van jarenlang topvoetbal komt er nu bij Nederland B. Walking in Bergkamp Wonderland zongen de Engelse engelenkoren in de gloriejaren van zijn carrière. De jonge talenten van Oranje mogen in Bergkamps verlichte schaduw meelopen. Alleen The Terminator sprak vorige week zijn veto uit. Feyenoord-coach Gertjan Verbeek gaat strikt de FIFA-regels toepassen en houdt zijn spelers ver van Nederland B. En van de rijke invloedssfeer van Dennis Bergkamp. Wie de gesmoorde helden uit Rotterdam tegen Heerenveen weer zag hannesen met de bal, weet dat Feyenoord zich beter aan de regels van het gezonde verstand kan houden. Een lesje één-tegen-één of onderricht in de zuivere wreeftrap door Dennis Bergkamp, kan absoluut geen kwaad.

Peter Wekking