Schotland voor het eerst sinds 1998 naar WK na bloedstollende thriller

Amper was het publiek op Hampden Park bekomen van het meeloeien met volkslied Flower of Scotland, of ze mochten alweer met vijftigduizend man sterk kabaal maken. Scott McTominay opende de score met een waanzinnige omhaal. De man van Napoli, die zich in zijn tijd op het Britse eiland nooit liet kenmerken door zijn technische vernuft, bewees in Italië ongelofelijke stappen te hebben gemaakt.

De Denen wilden snel reageren, ze wisten met name via de van griep herstelde Rasmus Højlund geregeld gevaarlijk te worden. De thuisploeg had het al moeilijk genoeg, maar kreeg na een kwartier spelen een flinke tegenslag te verwerken. Ben Gannon-Doak moest er met een blessure vanaf. Kenny McLean verving hem, maar bracht aanvankelijk weinig gevaar.

Schotland kwam vanaf dat moment in de verdrukking, maar had geluk dat Højlund zijn vizier en zijn timing niet scherp had: de spits miste grote kansen, en de meeste van die fases werden naderhand nog afgevlagd. Met hangen en wurgen haalde het team van Steve Clarke de rust. Meteen na rust was doelman Craig Gordon (42) nodig om Højlund van scoren te houden, een uitstekende reflex hield het op 1-0.

Het Schotse geluk hield tien minuten na rust op. Een overtreding van Andy Robertson werd, na uitgebreid VAR-beraad, beoordeeld als een fout binnen het zestienmetergebied. De resulterende strafschop was een koud kunstje voor de tot dan toe zo ongelukkig spelende Højlund: 1-1. De Denen hadden hun doelpunt meer dan verdiend, na een duidelijk veldoverwicht van bijna een uur. Toch nam de avond in Glasgow snel een volgende wending.

Rasmus Kristensen had een vrij onnozele eerste gele kaart opgelopen, en dat kwam de ex-Ajacied duur te staan toen hij zijn tweede prent kreeg. Szymon Marciniak was erg streng – als er al een overtreding was op John McGinn, dan was het vergrijp minimaal. Het gaf de Schotten hernieuwde hoop op het winnen van een wedstrijd waarin ze eigenlijk nog geen moment bovenliggend waren geweest.

Clarke bracht wat aanvallende troeven, en een kwartier voor tijd betaalde het zich uit. Uit een spaarzame corner – ook met tien man was Denemarken gewoon de betere ploeg – kwam de bal bij de volledig vrijstaande Lawrence Shankland. De spits van Heart of Midlothian kon vanaf ongeveer een meter binnentikken: 2-1, Hampden werd andermaal gek. Maar het was nog lang niet klaar.

Denemarken bleef komen en na een lange aanval was het Patrick Dorgu die de bal voor zijn voeten kreeg en hem simpel in de benedenhoek schoof op deze achtbaanavond: 2-2. De Schotten gingen met frisse moed de slotfase in. Che Adams' kopbal kreeg net geen kracht mee, een schot van Lewis Ferguson werd ternauwernood geblokt en een gekrulde poging van McGinn viel centimeters langs de kruising.

Zes minuten, dat was alles wat restte voor de Schotse ploeg. En halverwege dat tijdsbestek kwam de bal voor de voeten van invaller Kieran Tierney. Die dacht niet na, maar schoot gewoon vanaf twintig meter. Een moment van stilte volgde, waarna vijftigduizend Schotten volledig uit hun plaat gingen om de 3-2. De Denen konden niks meer uitrichten, waarna McLean besloot te testen of het publiek op Hampden Park nóg meer kabaal kon maken. De man van Norwich City scoorde met een weergaloze lob vanaf het middenveld. Het bleek de laatste balomwenteling van de avond, en was goed voor een nóg grotere explosie van vreugde in het zuiden van Glasgow. Voor het eerst sinds 1998 gaat de Tartan Army naar het WK. De Denen rest de achtervang van de play-offs.