Rijkaards vaderlijke omhelzing werkt niet meer

Dat beeld verdween vooral dit seizoen compleet. Hoe Rijkaard zijn pupillen ook in bescherming nam en de vrede probeerde te bewaren, op het veld was de magie maar zelden terug te zien. Los quatros fantásticos (Ronaldinho, Eto'o, Messi en Henry) waren vrijwel nooit tegelijkertijd fit en leverden bij lange na niet het verwachte rendement. Ronaldinho worstelde het meest met lijf en leden. De vedette die zo bepalend was met zijn goals en acties, en voortdurend achtervolgd werd met verhalen over zijn actieve nachtleven, is verworden tot zielig hoopje mens dat af en toe een rondje sjokt rond het trainingsveld. Rijkaard bleef in de pers maar hameren op de verdiensten van Ronaldinho en hield hoop op succes.

In de Champions League was een plek in de finale dichtbij. Het verrassend verdedigende Manchester United bleek iets meer solide en scoorde één keer. Barça blafte, maar beet niet.

Nationaal lieten de Catalanen het steeds liggen als aansluiting met Real Madrid mogelijk was. Hoe verder het seizoen vorderde, hoe wankeler de Blaugranas werden. Van een gat van zeven punten op
1 januari 2008 naar een kloof van zeventien punten na de 4-1 vernedering in Bernabéu.

De witte zakdoekjes volgden en het bestuur van Barcelona voelde zich genoodzaakt in te grijpen. Het tijdperk Rijkaard en zijn typische werkwijze leverden een misoogst op. Een renovatie, of volgens de Catalaanse pers een revolutie, is nodig om de grafstemming te laten verdwijnen. Josep Guardiola, die nog nooit hoofdtrainer was, wordt met die taak belast.

Rijkaards naam werd de afgelopen weken al met tal van clubs in verband gebracht. De link met Chelsea is het hardnekkigst. Eigenaar Romans Abramovitsj aast op een charismatische trainer die resultaat met mooi voetbal nastreeft.

Of Rijkaard toehapt, is nog maar de vraag. Na het EK 2000, waarin hij als bondscoach in de halve finale na strafschoppen strandde op Italië, nam Rijkaard een sabbatical van een jaar om bij te komen van alle hectiek en spanning.