PSG met monsterscore in Leverkusen, Dumfries goud waard, Haaland scoort wéér

De kampioen van Europa nam al na zes minuten de leiding in de BayArena. Willian Pacho kon na een hoekschop helemaal ongehinderd inkoppen. De Duitsers kregen na een half uur een kans om gelijk te komen, maar de penalty van Alejandro Grimaldo eindigde op de paal. Het onheil stopte niet: een gele kaart voor Robert Andrich werd na VAR-interventie geüpgraded naar een rode prent.

Het tij leek tien minuten voor rust te keren. Ilya Zabarnyi haalde een doorgebroken Duitser neer: rood en een penalty. Aleix García deed voor hoe je een penalty moest nemen: gelijke stand. PSG was alleen niet overdreven onder de indruk. Twee goals van Desiré Doué en eentje van Khvicha Kvaratskhelia maakten dat de Parijzenaars bij rust toch al een zeer riante voorsprong hadden: 1-4.

Het ging van kwaad naar erger, naar ronduit pijnlijk. Nuno Mendes tekende vijf minuten na de hervatting voor de 1-5, hij kon onbedreigd opstomen naar het doel. García kon het niet meer aanzien en deed wat terug: vanuit stand nagelde hij de bal vanaf dik twintig meter vol in het kruis. Een 2-5 is doorgaans geen reden voor euforie in een stadion, maar deze treffer kon door zijn enorme schoonheid toch op een fraaie ontvangst rekenen. Invaller Ousmane Dembélé schoot de zesde Franse goal langs de hulpeloze Mark Flekken. Vitinha maakte er zelfs 2-7 van en daarmee was de Leverkusener lijdensweg ten einde.

Op Anderlecht begon Union Sint-Gillis voortvarend, met twee beste kansen. Internazionale bedierf die pret snel; de Italiaanse afweergordel was weer op orde. Aan de overkant kreeg Francesco Esposito een grote kans om de score te openen, maar het toptalent toonde zich in de afronding nog niet volwassen genoeg.

Denzel Dumfries deed het Esposito voor, vlak voor rust. Uit een hoekschop kreeg hij zo de bal voor zijn voeten, en overtuigend opende hij de score. De Belgische kampioen ontsnapte aan 0-2 toen Lautaro Martínez direct daarna een flinke kans om zeep hielp, maar het medelijden was op toen de Argentijn in de blessuretijd van de eerste helft nog een gelegenheid kreeg om de tweede te maken.

Hands van Kevin Mac Allister betekende een strafschop, ruim vijf minuten in de tweede helft. Hakan Çalhanoglu stuurde Kjell Scherpen de verkeerde hoek in: 0-3. Een kwartier voor tijd was het Esposito die nog een keer mocht brullen: de man die wordt vergeleken met Christian Vieri zette de 0-4 eindstand op de borden van het Constant Vanden Stockstadion.

Ook in Villarreal zette het Noorse doelpuntenmonster zich weer op het scoreformulier. Na een kwartier werd er vanaf de rechterkant een bal in de zestien gelegd, Erling Haaland had weinig moeite met het afronden vanaf een meter of acht. Het was de twaalfde wedstrijd op rij met een doelpunt van Haaland. Vijf minuten voor rust werd er beter op de Noor gelet, maar was het aan Bernardo Silva om vrij in te koppen. Meer gebeurde er niet.

Julián Álvarez was de gevaarlijkste man in Noord-Londen. De Argentijn was in de eerste helft heel dicht bij de openingstreffer: na een snelle inworp was het doel verlaten. De hoek was lastig, zelfs voor een wereldkampioen was het ietsje te veel gevraagd. Even na rust haalde hij verwoestend uit, de poging spatte uiteen op de lat.

Aan de overkant was het wel raak, uiteraard vanuit een standaardsituatie. De vrije trap van Declan Rice belandde op het hoofd van Gabriel Magalhães, die ongehinderd kon binnenkoppen. Op de counter werd het even later nog mooier voor de formatie van Mikel Arteta: Gabriel Martinelli verzorgde de afronding. Als er nog twijfels waren: voor het eerst in heel lange tijd was ook Viktor Gyökeres weer eens trefzeker, eerst met een frommelgoal en later een tweede goal uit nog maar eens een corner. Zodoende ontspoorde een gelijkopgaand duel in een kwartier tijd in een flinke slachtpartij.

Na twintig minuten kwam de ploeg van José Mourinho heel dicht bij de openingstreffer: een prachtig krullend schot van Dodi Lukébakio eindigde op de paal. De volgende aanval was raak, maar dan aan de andere kant. Een pass vanaf rechts belandde bij Anthony Gordon, die van dichtbij binnenprikte en St. James' Park deed daveren.

Dat deed ook Harvey Barnes, op aanwerpen van doelman Nick Pope. Barnes liep door, en door, en door, net zolang tot de middenvelder een wel heel moeilijke hoek leek te hebben. Toch beproefde de Magpie zijn geluk, en de bal belandde in het uiterste hoekje van het doel. Barnes produceerde even later ook nog de 3-0. Zo wonnen de eksters van Tyneside het van de adelaars uit Lissabon.

Arbiter Danny Makkelie zag halverwege de eerste helft hoe Felix Nmecha de score opende voor Borussia Dortmund op Parken. Jobe Bellingham legde de bal voor hem neer, en met een verschroeiende poeier zorgde de middenvelder voor Duitse vreugde. De thuisclub vocht zich terug, en al snel stond de massa mee te deinen op de tonen van Song 2, de wereldhit van Blur werd gedraaid ter viering van een eigen doelpunt van Waldemar Anton.

Na een uur kende Makkelie Dortmund terecht een strafschop toe. Ramy Bensebaini benutte het kansje vakkundig. Nmecha besliste de wedstrijd een kwartier voor het einde door zijn tweede van de avond te produceren, Fábio Silva (ex-PSV) maakte de vierde. De pas zeventienjarige Viktor Dadason deed nog iets terug voor Kopenhagen.