'Populariteitspolls en demagogen'

Was ik maar een demagoog die met de nodige overacting, vertederend of verontwaardigd, precies zegt wat de mensen willen horen. Dat zou me in ieder geval een stortvloed aan e-mails, brieven, publicaties en hoon schelen. Vorige week was het weer eens prijs. Een paar uur nadat dit blad op de deurmat plofte, leverde Oranje een wanprestatie tegen Moldavië. En in mijn bijdrage over de interland tegen Tsjechië had ik het opgenomen voor de internationals en de bondscoaches. Dat komt ongeloofwaardig over, dat begrijp ik best. Ik zat me ook een ongeluk te ergeren voor de televisie en ik was het apert oneens met het wisselbeleid van Dick Advocaat en Willem van Hanegem.

Toch moeten we niet in paniek raken na een slechte prestatie van Oranje. Engeland had moeite met Liechtenstein en Duitsland speelde gelijk tegen Litouwen. Het voetbalverstand van de bondscoaches staat niet ter discussie. Ze hebben slechts twee zwakke plekken, waarvan er één zichtbaar werd tijdens de onthutsende wedstrijd in Moldavië. Onze bondscoaches functioneren al jaren in het topvoetbal, maar kunnen totaal niet tegen kritiek. Bij het minste of geringste voelen zij zich op hun teentjes getrapt. Dat is overigens eerder vermakelijk dan een probleem. Kritiek zien zij als onrecht. Dan reageren ze geagiteerd en dat levert weer spannende publiciteit op. Ze hebben vooral zichzelf ermee, want verder zal niemand er van wakker liggen.

Het andere zwakke punt van de bondscoaches werd tijdens de laatste interland wel zichtbaar en kan voor problemen zorgen. Advocaat en Van Hanegem zijn te lief voor de spelers, ze hebben moeite met het nemen van onsympathieke doch noodzakelijke maatregelen. Van Hanegem teert als televisieanalyticus op zijn cynisme. Daarom is zijn mening altijd even boeiend. Ik vind de nababbel van De Kromme vaak leuker dan de wedstrijd. Hij is kritisch over iedereen, maar zodra hij trainer is, oogt hij als een gespleten persoonlijkheid. Dan wil hij geen verkeerd woord horen over zijn jongens. Hij voert voortdurend verzachtende omstandigheden aan en heeft overal begrip voor. Dat hoeft geen probleem te zijn, want de twee bondscoaches vullen elkaar aan in hun duobaan.

Maar ook Advocaat durft niet in te grijpen en wil alle vedetten te vriend houden. Als Edgar Davids tegen Oostenrijk en Argentinië de tactische opdrachten negeert en zijn eigen prestigestrijd voert, wordt dat met de mantel der liefde bedekt. Patrick Kluivert en Ruud van Nistelrooy zijn geweldige voetballers, maar in Oranje hebben ze samen nog nooit goed gefunctioneerd. Een andere combinatie zou het elftal wellicht sterker maken, maar die strijd met een vedette durven de bondscoaches niet aan. Kluivert mocht er tegen Moldavië zelfs negentig minuten voor spek en bonen bijlopen. En Clarence Seedorf mocht opmerkelijk lang zijn medespelers in de weg lopen, terwijl hij zijn eigen positie meed, waardoor er niet één bruikbare voorzet van rechts kwam. Ook beroemde voetbalautoriteiten moeten gewoon gewisseld worden als ze falen.

Volgens Advocaat, Van Hanegem denkt daar volgens mij anders over, kun je in het hedendaagse topvoetbal niet meer met vleugelspitsen spelen. Maar als de spitsen niet uitwijken naar de vleugels en er geen opkomende spelers over de vleugels doorbreken en de achterlijn halen, blijkt het zelfs onmogelijk om de gammele verdediging van Moldavië uit balans te brengen. Uiteindelijk werd Oranje gered door de zwakke keeper Hmaruc. De spelers leverden, met uitzondering van Davids, een wanprestatie, maar de verantwoordelijke bondscoaches wisten de wedstrijd geen andere wending te geven en dat is ook geen prestatie om trots op te zijn.

Bij Lazio Roma is men ongetwijfeld ook ontevreden over de bondscoaches. Jaap Stam liep tegen Tsjechië een spierblessure op, maar de technische- en medische staf van Oranje aanvaardden alle risico’s en stelden hem tegen Moldavië toch op. Het resultaat was een spierscheuring in het linkerdijbeen, waardoor Stam minstens vier competitiewedstrijden mist en niet van de partij is tijdens de twee halvefinalewedstrijden van het UEFA Cup-toernooi tegen FC Porto. Dat mag u niet relevant vinden, maar als clubtrainer zou Advocaat moord en brand schreeuwen als een bondscoach zo met zijn belangen omsprong, want de clubs investeren miljoenen en onze bondscoaches plegen ongegeneerd roofbouw op die investeringen.

Nu ik het toch over het investeren in voetballers heb, adviseer ik alle clubs geen cent meer in Peter van Vossen te steken. De wijze waarop hij het zieltogende De Graafschap in de steek liet is moreel onaanvaardbaar, schandalig en zegt alles over het egocentrische karakter van de versleten spits. Profvoetballers hoeven de krant maar te lezen om zich te realiseren dat de vette jaren voorbij zijn, dat er ingeleverd moet worden, omdat de belangen van de bedrijfstak zwaarder wegen dan de individuele financiële belangen van voetballers. De clubs moesten de contracten voor 1 april per aangetekende brief opzeggen, omdat een contract anders stilzwijgend wordt verlengd.

Van Vossen is een dure jongen voor De Graafschap en indien hij over een vleugje zelfkritiek beschikte, had hij kunnen weten dat er een formele ontslagbrief zou komen. Nadat hij in 2000 al eens de benen nam bij Feyenoord, omdat trainer Bert van Marwijk hem geen basisplaats kon garanderen, flikt hij nu hetzelfde bij De Graafschap. Die club ging heel ver om Van Vossen te kunnen contracteren. Terwijl De Graafschap zich in de beslissende fase van de competitie bevindt en de degradatie naderbij komt, laat de gekrenkte pseudo-vedette de club, de spelers, de sponsor die hem betaalde en de supporters in de steek. Meneer is ontevreden omdat hij in het centrum wil spelen en niet aan de linkerkant en de clubleiding had hem persoonlijk op de hoogte moeten brengen. Dat hij voor zijn povere prestaties een topsalaris incasseerde, vindt Van Vossen normaal. Hij heeft optimaal geprofiteerd van de vette jaren in het profvoetbal, dat gun ik hem van harte, maar enig realisme zou nu wel op zijn plaats zijn. Saillant detail is dat Van Vossen zich wil bekwamen in het professioneel begeleiden van profvoetballers. Je zult maar met zo’n adviseur opgezadeld worden.

Sorry, maar nu spui ik opnieuw mijn eigengereide mening. Ik denk dat ik dat maar gewoon blijf doen. Ik hoef niet hoog te scoren in populariteitspolls en als demagoog ben ik mezelf niet. De voetbalwereld reikt de onderwerpen voor een column wekelijks aan. De terugkeer van Karel Aalbers bij Vitesse. Scheidsrechter Roelof Luinge die het kampioensfeest van PSV even uitstelt. De sportzender die er misschien komt. De hopeloze bondscoach Wim Koevermans die ondanks alle toptalenten nooit wint en zo kan ik nog wel even doorgaan.Tot volgende week.

Johan Derksen