Pierluigi
Laat ik beginnen met even mijn exuses aan te bieden. Een tijdje terug was ik op deze plaats toch wel érg hard voor Jantje Wegereef. Een afgang, vond ik zijn optreden tijdens Uruguay-Senegal. Dit vanwege het feit dat de Nederlander tot twee maal tot met open ogen in een Schwalbe-uit-het-boekje was getrapt en omdat hij middels een dozijn kaarten zijn gemankeerde autoriteit poogde te compenseren. Bij deze dus. Sorry, Jan.
© Pro Shots

Kijk, hier was duidelijk sprake van te vroeg oordelen. Wegereef viel namelijk in het geheel niet uit de toon. Sterker nog: Jan verdeelde zijn flaters eerlijk over twee ploegen (het vermeende buitenspelgeval mag zijn assistent Jaap Pool worden aangerekend), waardoor zich geen van beide teams benadeeld hoeft te voelen. Hoe groot de krokodillentranen van de Uruguyanen ook waren.
Nee, dan Peter Prendergast. Keurde tijdens Brazilië-België een glaszuivere treffer af van Marc Wilmots en wist in de rust al dat hij fout zat. Stuurde de Belgen zo naar huis. Of neem Byron Moreno, die Italië tegen Zuid-Korea een volkomen legale Golden Goal ontnam, waardoor niet de Italianen maar de Koreanen verder mochten. En wat denken van Gamal Ghandour, die maar liefst twéé Spaanse doelpunten annuleerde, waardoor Raul & Co. onterecht en voortijdig hun biezen dienden te pakken. En zou Hugh Dallas nou echt die handsbal van Torsten Frings tegen de VS niet hebben gezien...?
Fouten maken we allemaal, maar de heren arbiters bakken ze wel erg bruin. Op één na dan, naar het schijnt. Pierluigi Collina uit Bologna. De Italiaan is boven iedere twijfel verheven en wordt alom beschouwd als de beste van allemaal. Goed, ook Collina geeft wel eens een gemakkelijke strafschop weg. Herinnert u zich Nederland-Tsjechië nog, de eerste wedstrijd van Oranje op het eigen EK in de Arena? Nederland ontsnapte, dankzij een penalty van Frank de Boer. Cadeautje van Collina.
Niemand is onfeilbaar - ook Pierluigi Collina niet. Maar Collina wéét dat, en dus is hij als geen ander voorstander van electronische hulpmiddelen. Schwalbes? Pierluigi háát ze! 'Kankergezwellen', noemt hij ze. Laat de tv hem maar te hulp schieten als de voetballers simuleren. Collina realiseert zich dat hij als scheidsrechter nu eenmaal niet alles kán zien. Wellicht dat hij daarom zo geliefd is bij het publiek, bij de spelers én bij zijn collega's. Bij zijn collega's...? Jazeker. Dick Jol, bijvoorbeeld, wel eens gehoord over Collina? Jols ogen twinkelen vol liefde, als hij in plat Haags weer eens laat weten dat hij vanôchend nog met Pjerluitjschi hêp gebeld. Niemand die in het top-scheidsrechterkorps zo goed in de groep ligt als de rechtschapen Collina.
Attenzione Italia...! Gaan de alarmbellen al rinkelen? Meer hints zijn toch niet nodig, dunkt me. Z'n collega's gunden Pierluigi eenvoudigweg z'n welverdiende WK-finale. Voorwaarde daarvoor was natuurlijk wél een vroegtijdig afscheid van Italië. En bijna-buurland Spanje diende voor de zekerheid ook maar geëlimineerd te worden. Je kunt immers niet weten.
In het met corruptie doordrenkte Italië staken onmiddellijk na de uitschakeling van de Azzurri de meest wilde complottheorieën de kop op. Benieuwd hoe Pierluigi Collina maandag in zijn vaderland zal worden onthaald.
Geert Jan Darwinkel




