Objectief

data-height="150" data-width="120" data-align="clear" data-caption="" src="http://www.vi.nl/upload/0671f678-70e9-4eae-8532-fe43e6c13f6f_image5524789122100207395.jpg" /> Maandagmorgen was geen normale morgen. De ochtendkranten lagen niet op de mat. Geen Algemeen Dagblad, geen Trouw, geen Volkskrant. Aanvankelijk vermoedde ik dat de bezorgers zich een tikkie verslapen hadden, dus hobbelde ik om de vijf minuten naar de voordeur om mijn dosis nieuws en achtergronden alsnog op te rapen. Maar de kranten bleven uit. In het NOS Journaal van acht uur verscheen een mijnheer van PCM, de gezamenlijke uitgever, die vertelde dat er een probleem was en dat op sommige adressen de krant pas na twee uur 's middags zou worden afgeleverd.Ik voelde me bijna eenzaam. Ik word wakker met de kranten, lees die eerst vluchtig door, pak daarna een douche en lees ze daarna rustig door. Eenieder die zegt dat hij minder kranten leest omdat er meer televisie is, geloof ik niet. Geen dag zonder de krant, een heel juiste slogan. En ik vind het mooi als ik 's ochtends vroeg weer eens constateer dat de diverse journalisten van de diverse dagbladen elkaar bedoeld of onbedoeld tegenspreken in hun eigen artikelen. Om het tot voetbal te beperken: soms zitten twee goed geïnformeerde, vakkundige collega's naast elkaar op de tribune, kijken dus naar hetzelfde evenement en komen op papier tot totaal verschillende conclusies. Het lijkt de echte journalistiek wel.Deze maandagmorgen wilde ik nog bewuster dan anders de drie wedstrijdverslagen en de meningen van mijn collega's over Ajax-Willem II met elkaar vergelijken. Want Co Adriaanse verklaarde zondag voor de camera's van de NOS tegenover een gedienstig ondervrager dat hij zich tegenwoordig alleen nog maar laat informeren door zíjn kranten, het AD en Het Parool. Omdat Het Parool, citeer ik, een nieuwe man op Ajax heeft gezet en die doet zijn werk naar behoren en het AD altijd objectief is gebleven ten aanzien van Ajax en hemzelf, de trainer. De rest van de pers negeert Co tegenwoordig, want die speelt op de man en is niet objectief.Er zijn collega's die dergelijke opmerkingen van een voetbaltrainer vreselijk vinden. Ik vind ze leuk. Van mij mag bijvoorbeeld Co van alles over van alles zeggen, want dat vult mijn krant zo aardig. En waarom zijn journalisten hevig op hun tenen getrapt als iemand hen (ons, mij) eens ter discussie stelt? Toe maar dus, Co, ook al heb je hartstikke ongelijk. Volgens Co is die krant die redelijk naar zijn denken schrijft objectief, oftewel Co vindt dat hijzelf altijd objectief is. Co recenseert zijn eigen werk en acht zijn recensie zaligmakend. Hij lijkt wel een journalist. Film-, tv- en sportrecensenten mogen in dag- en weekbladen hun namen schrijven boven of onder hun analyse, waarover iedere lezer dan weer zijn gedachten en/of mening mag hebben. Ik ga al jaren naar sportwedstrijden, geef dan mijn mening en daar mag u vervolgens uw achterste mee afvegen. Het is mijn mening, die ik zo zorgvuldig mogelijk op papier tracht te zetten of poog te verwoorden. Maar het blijft de opinie van één man die altijd zal blijven zingen zoals-ie gebekt is. Oftewel: objectiviteit bestaat niet, bij iedere journalist speelt zijn eigen opvatting, overtuiging en gevoel een grote rol.Het aardige aan (ook) Nederland is dat goede journalisten soms hevig van mening kunnen verschillen en ervan overtuigd zijn die zo objectief mogelijk te hebben gevormd. Volgens Co zijn er in dit land maar twee kranten objectief: het AD en Het Parool. De rest leest-ie dus niet meer. Co wil zijn mening alleen maar bevestigd zien, Co neemt geen andere mening tot zich en dat lijkt mij zeer bedreigend voor het karakter van Co. Vind ik, in al mijn objectiviteit.