'Niemand neemt Willem van Hanegem nog serieus'

Het heeft iets aandoenlijks, dat rotsvaste vertrouwen in eigen kunnen. Willem maak je niet gek. Als ze hem een jaartje daar laten klootzakken, dan komt alles weer goed. Denkt hij. Ik vind dat mooi. Zo veel van je club houden dat je niet in de gaten hebt dat het voor altijd over en uit is. Geen enkele club in het betaalde voetbal gaat Willem van Hanegem nog inhuren als hoofdcoach. Willem zou dat als iets positiefs moeten zien, maar ik denk dat het pijn doet in dat ondoorgrondelijke hoofd. Niets is vernederender dan jezelf aanbieden en dan niets horen. Daaraan kan je zien hoeveel Willem van Feyenoord houdt. Normaal praat hij niet meer met je als je iets zegt wat hem niet bevalt. Van Feyenoord kan hij blijkbaar alles hebben.

Willem is vernederd het afgelopen jaar. Niemand bij Feyenoord heeft gezegd dat Willem van Hanegem er niets van kan als coach. Het is veel erger. Ze hebben hem geprezen. Mario Been heeft Willem, ook na het golfbaan-conflict, geroemd om zijn verleden. Tientallen mensen heb ik dat de laatste jaren horen zeggen: als iemand als Willem zijn hulp aanbiedt, moet je altijd luisteren. Luisteren ja, en daarna over gaan tot de orde van de dag. Het is volstrekt duidelijk, voor iedereen, behalve blijkbaar voor Willem zelf: niemand bij Feyenoord neemt hem nog serieus. Nee, laat ik duidelijker zijn. Niemand neemt hem nog serieus.

Ik heb het afgelopen voetbalseizoen Willem een aantal keren naast Marco van Basten zien zitten, bij Sport1. Als Willem sprak keek ik naar de gezichten van Kees Jansma en Marco. Alsof er iemand een elektrische aardappel in hun ondergoed had geduwd. Verbijstering, medelijden, ongemak en schaamte. Dat zag ik allemaal voorbijkomen op hun gezicht. Willem zit daar blijkbaar omdat hij de grootste voetballer ooit was. Dat is onomstreden. Cruijff was een egocentrische draver vergeleken bij Willem. Kijk drie oude wedstrijden van Feyenoord en het Nederlands elftal terug en je weet genoeg. Willem van Hanegem was de beste voetballer. Ter wereld.

Kees en Marco zijn liefhebbers. Zij weten dat ook. Hier zit een legende. We gaan hem niet uitlachen, we gaan hem niet onderbreken. We laten hem zijn bekende Willem-teksten prevelen en dan gaan we gewoon door waar we gebleven waren. Maar Martin van Geel heeft blijkbaar ook zitten kijken. Van Geel heeft Willem horen zeggen: 'Ja, dan kennie me aankijke, maar die gast met die haren, hoe heet hij, die dinges, met die voeten, die kleine Italiaan, als die daar die bal aanneemt dan is er toch niks aan de hand, toch? Ja Kees, kennie me wel aankijke met die kale stuiter van je, maar zo is het toch? Als dinges daar, met die benen, als die die ander naast hem opvangt dan komen die gasten van de tegenpartij, FC dinges weetjenie, die komen er helemaal niet doorheen.'

Feyenoord laat onder leiding van Martin van Geel zien dat ze op de goede weg zijn. Eindelijk lijkt het erop dat goedkoop sentiment nu eens niet de doorslag geeft bij het uitzoeken van een nieuwe trainer. Dat is sinds 2004 bijna altijd gebeurd, op Bert van Marwijk na. Met Gullit werd gekozen voor goedkope aftershave, Erwin Koeman werd daarna juist gekozen omdat hij de uitstraling van een havenarbeider heeft, Gertjan Verbeek omdat hij in zijn eentje zes verhuisdozen met boeken op kan tillen en Mario Been omdat hij Een Zoon Van Rotterdam is. Allemaal aanstellingen die voortkwamen uit het belachelijke idee dat je bij Feyenoord moet passen als je daar wilt trainen.

Het omgekeerde is juist waar. Je mislukt bij Feyenoord als je moet janken om de haven. Dat idee is er maar niet uit te rammen bij de Feyenoord-aanhang. Ik hoorde een week geleden de voorzitter van de supporters-vereniging een kwartier lang het bekende riedeltje afdraaien. Been had zijn stinkende best gedaan, de spelers moesten zich diep schamen en eindelijk eens gaan werken voor hun centen. Feyenoord heeft een trainer nodig die de mouwen opstroopt. Een bikkelaar. Een eerlijke, keihard werkende trainer zonder kapsones.

Daar klopt niets van. Ik denk dat Feyenoord juist behoefte heeft aan precies het omgekeerde. Als Feyenoord nu ergens behoefte aan heeft is het wel een trainer die niet met een dikke keel van emotie door de spelerstunnel loopt. Feyenoord moet nu eens wegblijven bij trainers die met een betraande kop aan een schilderij van Ernst Happel staan te voelen. Neem een trainer aan die het volgende antwoordt op de vraag of hij Happel kent: 'Nee sorry, maar ik zal dat gerecht zeker gaan proberen. Volgende vraag.'

Beenhakker, Been, Van Hanegem, Gullit maar toch vooral Beenhakker hebben Feyenoord aan de rand van de afgrond gebracht met dat sentimentele gelul over kippenvel, thuiskomen en voor eeuwig in het hart. Van Geel lijkt dat te begrijpen. Daarom belt hij Willem niet.

Mijn advies: bel een willekeurige Argentijnse coach. Maakt niet uit wie. Iemand met mooi lang zwart haar en een mooi hoedje op. Zorg dat hij een mooi pak aan heeft. Laat hem tijdens de eerste persconferentie uitleggen waar hij vandaan komt. Laat hem spreken over pampa’s en paarden. Vraag hem daarna, tijdens de eerste persconferentie, naar Feyenoord. ‘Kende u de club?’ En luister goed als hij het volgende antwoordt: ‘Nee. Ik wist niet eens waar Nederland lag. Mooie shirts dragen ze. Het stadion lijkt me wat klein, maar we gaan ons best doen. De Maas? Nooit van gehoord. Volgende vraag graag. Wat ik van Coen Moulijn vind? Is dat onze rechtsback?’Als u dit leest en het is toch Ronald Koeman geworden, die 'deze unieke kans bij een unieke club wel moest grijpen', dan weet u genoeg. Ze hebben de verkeerde.

Nico Dijkshoorn