Nederlandse herinneringen aan Gascoigne: 'Het was absurd, een halve bom'
Vanwege de recente verschijning van Eight, een biografie over het roerige (voetbal)leven van Paul Gascoigne, vroeg VI zijn drie Nederlandse teamgenoten van weleer naar hun herinneringen. Hun anekdotes geven een beeld van een onnavolgbare voetballer, altijd op zoek naar de lach.
© Pro Shots
Het grote geluk van Tijjani Reijnders en de worsteling van Arnold Bruggink. De vier opleiders van PSV, Ajax, Feyenoord en AZ aan één tafel, de snelle voeten van aanstaand premier Rob Jetten en een zeldzaam kijkje in de ziel van inspiratie- en irritatiebron Wout Weghorst. Het VI Kerstnummer is weer een bundeling van bijzondere verhalen die de waan van de dag overstijgen. Bestel ‘m hier in de webshop.
'Hij gaf me een keer vuurwerk, voor oud en nieuw', vertelt Peter van Vossen, die met Gascoigne samenspeelde bij Glasgow Rangers. '''Moet je echt proberen, goed spul'', zei hij. Ik ben niet zo’n vuurwerkafsteker, maar vooruit. Om twaalf uur pakte ik een vuurpijl van Gascoigne. Die legde ik op een muurtje in mijn tuin. Een paar tellen later zat er een gat in de muur en gingen de alarmbellen af bij alle huizen in de buurt. Die knal was absurd gewoon. Een halve bom. De volgende ochtend kwam ik op de club en zaten Gascoigne en de jongens al te lachen toen ik binnenkwam. ''En Peter, mooi vuurwerk?'''
Van Vossen heeft een schat aan bijzondere verhalen over de kleurrijke Engelsman. 'Ik rij op snelweg M8 en kijk naast me. Zie ik het busje van Gazza. Knik naar hem. Jimmy Five Bellies Gardner, zijn vriend, zit naast hem. Ik kijk nog eens goed. Gascoigne heeft een kaketoe op zijn schouder. In het midden van het busje, ik zweer het, staat een ezel. Met een strohoed op. De oren staken eruit.'
Maar ook de tragiek was bij Gascoigne nooit ver weg. Oud-doelman Theo Snelders, die ook met hem samenspeelde bij Rangers: 'Als jochie uit een arbeidersgezin groeide hij uit tot wereldster. Moet je ook maar mee om kunnen gaan. In Glasgow was hij als een goudvis in een kom. Hij kon geen kant op. Gazza had altijd een pruik in zijn tas, die zette hij in zijn auto op zodat hij niet werd lastiggevallen. Verder was ontsnappen amper mogelijk. Alleen als hij viste of op het veld stond, zeurde even niemand aan zijn kop.'
Aron Winter maakte de Engelse middenvelder mee bij Lazio en had destijds een goede band met hem. Later kreeg hij tot zijn spijt geen contact meer met Gascoigne. 'Ik hield er rekening mee dat Paul het nog moeilijk zou gaan krijgen, gezien zijn moeilijke jeugd, zijn manier van leven en alles wat er om hem heen gebeurde. Maar ik had niet verwacht dat zijn problemen zo groot zouden worden. Ik ben heel blij dat er mensen zijn die hem nu helpen, die hem op het rechte pad proberen te houden. Verdient hij ook. Schat van een jongen.'
Van Vossen trekt een sombere conclusie. 'Ik denk wel dat hij het leven heeft gevierd. Maar ik had voor geen goud met hem willen ruilen. Ik vraag me af of hij echt voldoening heeft gevoeld. Dat rare gedrag van hem, die gekte; het was ook vooral een houding van hem. Een manier waarop hij omging met zijn problemen. Ik heb hem nooit echt gelukkig gezien.'