'Nederland stelt sportief weinig meer voor in Europa'

'Het gaat uitstekend met het Nederlandse voetbal', kraait Henk Kesler, directeur betaald voetbal. 'Er wordt altijd gezegd dat er wat mis is met de opleiding, maar dit is het bewijs dat we blijkbaar toch wel wat goed doen.' Het Nederlands elftal is dan op weg naar het EK 2008 in Zwitserland en Oostenrijk, in het verre Azië worden zonder problemen Zuid-Korea en Thailand van de mat gespeeld. En wat het Nederlandse clubvoetbal betreft heeft PSV de kwartfinale gehaald in de Champions League en maakte AZ indruk in het UEFA Cup-toernooi.

Merkwaardig hoe snel het perspectief kan veranderen. Het is zes maanden later, het jaar 2007 loopt ten einde en plotseling is de lucht niet meer oranje. Drenthe zit op de bank in Madrid, Rigters mag toekijken in Blackburn en Vlaar herstelt van een zware knieblessure. Het Nederlandse clubvoetbal heeft een aantal desastreuze maanden achter de rug. PSV loopt bijvoorbeeld groot gevaar roemloos uit de Champions League te worden gekegeld. Het Turkse Fenerbahçe en het Italiaanse Internazionale zijn op dit moment te sterk om de groepsfase van het toernooi te kunnen overleven.

Ajax kon zich niet eens kwalificeren voor de Champions League doordat Slavia Praag in de voorronde een maatje te groot was. In het UEFA Cup-toernooi volgde daarna de ontnuchtering tegen Dinamo Zagreb. FC Groningen, SC Heerenveen en FC Twente vlogen al even snel uit het toernooi tegen respectievelijk Fiorentina, Helsingborgs IF en Getafe. AZ is de enige ploeg die overwintert. Het is duidelijk dat we steeds verder afglijden. Op de UEFA-ranglijst is het coëfficiënt, dat wordt opgemaakt op basis van de resultaten van de laatste vijf jaar, inmiddels zo ver gedaald dat we de negende plaats innemen.

Wanneer we louter naar de resultaten van dit seizoen kijken, staan we in de tussenstand zelfs op de twintigste plaats, net voor Cyprus maar nog achter België, Schotland, Zweden en Noorwegen.Maar gelukkig hebben we Oranje nog. Het vlaggenschip van het Nederlandse voetbal verkeert intussen ook al in zwaar weer. Na de trip naar Azië volgden nog zeven duels. Daarvan gingen er drie verloren (Zwitserland, Roemenië en Wit-Rusland), terwijl de zeges op Slovenië en Luxemburg louter fluitconcerten opleverden.

Het geeft niet alleen een somber beeld van de sportieve toekomst van de ploeg, maar verder is er ook nog de zogenoemde imagoschade. We hebben ons jaren wijs gemaakt dat we een meerwaarde vertegenwoordigden door ons avontuurlijke, aanvallende voetbal. De realiteit is dat we dat imago in snel tempo aan het afbreken zijn. In het clubvoetbal is er na de terugval van AZ geen icoon van aanvallend voetbal meer over en Oranje is allesbehalve een lichtend voorbeeld.

In Nederland zitten elke week de stadions vol, maar de realiteit is dat we sportief gezien weinig meer voorstellen in Europa en dat onze goede naam verloren dreigt te gaan. In de zomer van 2008 kan de balans worden opgemaakt. Het vooruitzicht voorspelt weinig goeds.

Taco van den Velde