'Mo-mania' in Sittard: 'Als hij gaat zweven, breng ik hem direct terug op aarde'
‘Ik lijk wel een attractie’, lacht Mohamed Ihattaren (23), de man die Sittard zondagmiddag liet gloeien van geluk. Er was veel scepsis nadat het opkrabbelende toptalent onlangs werd aangetrokken door Fortuna Sittard. Die zal er voorlopig ook vast nog wel blijven, maar zijn debuut als basisspeler, tegen NEC, was veelbelovend: twee goals, oogstrelende acties, een staande ovatie.
Iedereen wil na afloop iets van de speler die ooit als een komeet opkwam bij PSV, en vervolgens – na de dood van zijn vader – ook weer keihard crashte. Het is niet moeilijk om te begrijpen dat veel mensen een zwak voor hem hebben, ondanks alles. Ihattaren heeft iets ontwapenends over zich. Teamgenoten en tegenstanders knuffelen hem. Technisch directeur Américo Branco van Fortuna Sittard maakt een buiginkje. Assistent-trainer Wil Boessen omhelst de Utrechter. Hoofdcoach Danny Buijs geeft hem een paar plagerige tikjes tegen zijn achterhoofd. In het spelershome, bij Fortuna de plek waar op wedstrijddagen de interviews worden afgenomen, lopen zoals gewoonlijk ook allerlei supporters en familieleden van spelers rond. Vaders en kinderen onderbreken Ihattaren geregeld tijdens zijn toertje van verslaggever naar verslaggever. Hij maakt voor iedereen tijd. ‘Ben jij jarig? Of zijn jullie allebei jarig? Gefeliciteerd. Hoe oud ben je geworden?’, vraagt Ihattaren als hij twee kinderen naar zich toe geschoven heeft gekregen, met het verzoek een verjaardagsfoto te mogen maken.