Lezerscolumn - Wildcard voor Welshmen Bale

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Tobias Verschoor uit Schagen. Stel, je woont in Oostenrijk en wilt bij de marine. Tja, dan heb je pech. In het verkeerde land geboren, want Oostenrijk heeft wel veel See maar weinig zee. Dit noodlot treft ook Gareth Bale uit Wales.

Je zult maar Gareth Bale zijn. Wekelijks stoom je op langs de linkerzijlijn, en terwijl je achterom kijkt zie je Neville, Maicon of Bosingwa uit het zicht verdwijnen. Geen podium is te groot voor je. Je bent de ultieme krachtmens: linksback, linkshalf en linksbuiten tegelijk, en gezegend met een dodelijke poeier in de linkerpoot. Daarom staan clubs voor je in de rij.

Terwijl de muizen dood voor de kast liggen bij de voetbalclubs in Europa nemen ze rond de Middellandse Zee alvast een voorschot op de te incasseren tv-gelden voor het seizoen 2017-2018. Trainers worden krols en geven kopjes tegen de knie van de wederom nee-schuddende penningmeester van de club. Alsjeblieft, geef me nog éééén keer geld voor een aankoop…

En toch ben je als Gareth Bale niet volmaakt gelukkig. Er ontbreekt iets. De hele wereld aanbidt je, maar het knaagt. In Abu Dhabi lopen oliesjeiks met een shirtje van Tottenham Hotspur met jouw naam erop. En toch ontbreekt er iets in je leven.

Het is als de Oostenrijker die bij de marine wil. Het is gewoon niet voor jou weggelegd. Het is de oneerlijkheid van het leven. Je lot dropte je wieg in Wales. Daarom zal je nooit schitteren op een EK of WK. Zoals Jari Litmanen kan je gedurende twintig jaar kwalificatiewedstrijden spelen op late woensdagavonden in een donker en regenachtig Thorshavn, Vaduz of Chisinau. Het ultieme doel zal je echter nooit bereiken, dat eindtoernooi, waar de eeuwige glorie wordt verdeeld.

Ik houd niet van die oneerlijkheid. Er moet een manier zijn om Gareth Bale op een eindtoernooi te krijgen. Omkoping? Nee, Platini is te eerlijk, bij Blatter maak je meer kans. Met een grote zak geld moet het voor Gareth toch mogelijk zijn om deze ultieme oneerlijkheid voor één keer de baas te worden. Gareth kan zorgen voor de volgende melkkoe voor Blatter: de wildcard.

Voor Blatter en Gareth is dit een buitenkansje. In het o zo eerlijke tennis is deze vorm van bedrog al jaren toegestaan. De lokale krabbelaar mag in zijn achtertuin dienen als kanonnenvoer voor de echte vedettes. Gewoon een rondje meedoen, leuk voor het publiek, maar daarna moet hij wel naar huis.

De voortekenen zijn er: Ryan Giggs gaat wellicht weer spelen voor Wales, in 2014 is hij 40, kan nog net. En volgens The Sun is Neville Southall in het gezelschap van Sonja Bakker gezien, hij gaat er nog één keer voor met Gareth, met Wales, in 2014.

De wildcard voor het WK 2014 gaat naar: Wales! Ik zou het Gareth zo gunnen. In mijn dromen hoor ik Blatter het al roepen. Maar als ik wakker word weet ik: geen kans. Als het echt waar zou zijn ging die wildcard toch naar Qatar. Arme Gareth.

Tobias VerschoorSchagen