Lezerscolumn - Wetenschap contra Emotie 0-1

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Robert Evers uit Ubbergen. We schrijven 2 juli 2010, 15.55 uur. Locatie: Port Elizabeth, Zuid-Afrika. De kwartfinale van het WK voetbal tussen Nederland en Brazilië staat op het punt van beginnen. Nederland in de kwartfinale tegen de gedoodverfde titelfavoriet.

Commentatoren, journalisten en iedereen die ook maar denkt iets van voetbal te weten, toveren allerlei statistieken en wetenswaardigheden tevoorschijn. Spelers worden individueel en als team met elkaar vergeleken. Met de wetenschap in de hand proberen de pessimisten de optimisten te overtuigen en vice versa.

De met minder voetbalkennis bedeelde toeschouwer die naarstig op zoek is naar een beetje houvast, moet in de uren voorafgaand aan de wedstrijd zijn mening iedere vijf minuten bijstellen. Het ene moment heeft hij de telefoon al in de hand om champagne te bestellen, het andere moment overweegt hij een voorschot te nemen op het ooit onvermijdelijke einde van zijn leven. Zwevend tussen hoop en vrees posteert hij zich voor tv of megascherm, wachtend op wat komen gaat…

De afgelopen drie weken zijn voetballiefhebbers getrakteerd op pure wetenschap in de vorm van een spelletje. Spelers worden aan de hand van de wetenschap tot het uiterste klaargestoomd in de sportschool. Op het trainingsveld worden eindeloze patronen ingestudeerd, uiteraard gemonitord door onzichtbare mannen in witte jassen.

Analyses van de tegenstander worden door diezelfde witte jassen in het geheim uitgevoerd, er worden rekenmodellen op losgelaten en in het lab ontstaat een geheel nieuwe spelvorm. Zakelijk, koel en berekenend. Niet 'om aan te gluren', emotieloos zelfs, maar efficiënt.

Het is pure noodzaak voor de landen die zich dit reizende laboratorium kunnen veroorloven, alleen zo kunnen zij zich wapenen tegen landen die niet zijn gekomen om te voetballen. Nederland is hier misschien wel voorloper in, uit nood geboren, want hoe vaak hebben wij ons met ons frivole spel niet stukgebeten op wat vroeger 'stugge ploegen' of 'dwerglandjes' heetten? Mooi voetbal, schitterend voetbal zelfs, waar men het decennia later nog over heeft. Maar dat voor Oranje slechts eenmaal een prijs opleverde.

Dus dook Bert met zijn mannen het lab in. En ontwikkelde de on-Hollandse School. Weg met de passie, weg met de emotie. Allemaal onvoorspelbare zaken die een obstakel konden vormen op weg naar de wereldtitel. Want alleen die titel telt. Het doel heiligt de middelen, moet Bert gedacht hebben.

En zo kon het gebeuren dat het Nederlands elftal op 2 juli 2010 om ca. 16.45 uur met een 0-1 achterstand de kleedkamer indook. Opzij gezet door Braziliaanse Passie, Plezier en Emotie.Met nog 45 minuten de kans om het tij te keren.

Zestien miljoen mensen met vertwijfeling in hun ogen: hoe kon dit gebeuren? Is iemand vergeten wat data in te voeren? Is er een tabel over het hoofd gezien of een grafiek zoekgeraakt?

Het antwoord kwam in de tweede helft. De ontbrekende data. Emotie en passie creëren blijkbaar vechtlust bij voetballers. Wetenschappelijk totaal onverantwoord natuurlijk. Maar voor het eerst dit toernooi heb ik geschreeuwd, gejuicht, gevloekt en bijna gehuild. Wetenschap 0 - Emotie 1.

---Robert EversUbbergen