Lezerscolumn - Voetbal wars van vernieuwingen

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Wel maken we u graag nogmaals op het volgende attent: lees goed de voorwaarden alvorens in te zenden. Inzendingen die niet aan de voorwaarden voldoen, worden niet in behandeling genomen. Hieronder een bijdrage van Koen Hartman uit Utrecht. Bert van Marwijk stelde onlangs voor om vier keer te mogen wisselen, in plaats van drie keer. Hij wil daarmee spelers ontlasten. IJdele hoop? Voetbal houdt namelijk niet van vernieuwingen.

De hele wereld heeft gezien hoe de voetbalwereld omgaat met voorstellen voor regelwijzigingen. De bal van Lampard: geen camera’s, want 'dan kan je bij elke beslissing het spel stilleggen' of 'de discussie hoort bij voetbal'. Het zoethoudertje – een extra flapdrol op de achterlijn – faalt hopeloos. Negen van de tien keer ziet deze veredelde ballenjongen niet wat er gebeurt. Op die manier kunnen jongens als Mariga en Huddlestone ongestoord en al schaterlachend kopstoten en klappen uitdelen.

Het veldhockey heeft vorig jaar een ingrijpende regel ingevoerd (na een test op een internationaal toernooi). De self-pass. De hele hockeywereld is er lyrisch over; absoluut een toegevoegde waarde. Bij voetbal zou zoiets nooit kunnen. De voetballerij wil geen vernieuwing, de voetballerij wil niet veranderen. De voetbalwereld schudt het liefste nee.

Zelfs de minst ingrijpende veranderingen gaan er bij voetballers niet in. Die blessuretijd? Oneerlijker krijg je het niet. Waarom zet men niet gewoon de tijd stil als het spel stilligt? Gebeurt in nagenoeg alle sporten. Ik meen mij een onderzoek te herinneren waaruit bleek dat Manchester United bij een achterstand of een gelijkspel méér blessuretijd kreeg dan kleine clubs. Maar de voetbalwereld steekt zijn kop in het zand.

Voetballers, of in elk geval hun coaches, klagen maar al te graag over het oh zo drukke programma. Drie of vier wedstrijden in twee weken tijd is reden genoeg om moord en brand te schreeuwen. Voetballers die een mindere periode kennen, wijzen snel naar dat WK en die korte voorbereiding.

Laten we eens kijken naar andere sporten. De NHL is onlangs aan het reguliere seizoen begonnen. IJshockey staat bekend als een fysiek zware sport. De New Jersey Devils spelen deze maand tien wedstrijden. Het is niet raar als in de NHL een ploeg twee wedstrijden in twee dagen speelt.

En een team uit de MLB (Major League Baseball - tussen de 148 en 162 wedstrijden in de periode april tot en met oktober, mede afhankelijk van plaatsing voor play-offs en/of World Series) of NBA (National Basketball Association) speelt ook zo'n aantal wedstrijden per maand. Enige research leert dat bijvoorbeeld Utah Jazz in oktober negen keer basketbalt. Wat hebben deze sporten, dat voetbal niet heeft? Juist.

Bert van Marwijk stelde dus onlangs voor om vier keer te mogen wisselen. Zou een grote verbetering zijn voor het voetbal, denk ik. Het zal inderdaad spelers ontlasten en meer tactische mogelijkheden bieden. Wie weet gaat het Nederlands elftal daar wel mooier van voetballen? We zullen er nooit achter komen. Dit voorstel zal genadeloos afgepist worden door de rest van voetballand. Voetbal staat stil.

---Koen HartmanUtrecht