Lezerscolumn (!) - Voetbal is niet mannelijk

Onze oproep voor een lezerscolumn is goed aangeslagen. Honderden mensen kropen inmiddels achter hun computer en stuurden soms verrassende bijdragen. Nieuwe inzendingen altijd welkom. Met enige regelmaat zullen we de column van een lezer op onze site publiceren. Hieronder een bijdrage van Esmeralda Hofman uit Den Haag. Wanneer ik vertel dat ik voetbal schieten de meeste mannen in de lach. Voetbal is voor mannen, en een mannensport kan niet door vrouwen worden beoefend… Yeah right!

Maar wanneer ik voetbal eens nader onder de loop neem, dan kom ik toch echt tot de conclusie dat voetbal eigenlijk helemaal niet zo mannelijk is! Sterker nog, mannen die voetballen hebben verdacht veel weg van vrouwen!

Het begint al bij de verzameltijd. Een gemiddeld herenteam moet tijdens een thuiswedstrijd anderhalf uur van te voren aanwezig zijn. De trainer noemt het tactische bespreking, waarschijnlijk om zijn jongens in bescherming te nemen. Hij en ik weten wel beter.

Na een kwartier komen de jongens één voor één de bestuurskamer uitlopen. Pakken hun tassen, en gaan richting kleedkamer en komen drie kwartier later naar buiten voor de warming-up. Ik hoor de hersenen al kraken. Ik begreep het ook niet, maar het is echt waar. Mannen hebben drie kwartier nodig om zichzelf in hun sportkleding te hijsen! De meeste mannen hebben een heel ritueel! Gooien hun tas neer. Scheppen op over hun chickies van afgelopen weekend (alsof ze hun mannelijkheid moeten bewijzen). Dan begint het uitkleden. Extra lang blijven ze in bloot bovenlichaam staan tot een teamgenoot zegt: "Zo dat ziet er afgetraind uit!" (Ook mannen zijn onzeker over hun lichaam). Vervolgens worden de benen ingesmeerd. Met als excuus dat men tijdens een sliding langer doorglijdt. Terwijl iedereen weet dat voetballers het alleen maar gebruiken zodat de benen extra glimmen en de spieren beter uitkomen, met als doel indruk te maken op de vrouwen die langs de lijn staan.

Om de voetbalkousen een stukje tape (staat interessant, en zo weer een poging tot indruk maken) en om de enkels een strak bandje. Dit hebben topvoetballers ook, dus het is vast ergens goed voor (mannen imiteren dus ook).

De meeste tijd echter, gaat zitten in het kapsel. Voor de wedstrijd gaan er per team zo’n twee grote potten gel doorheen. Alles strak naar achter, plukje naar voren voor het speelse effect, en de mannen met lang haar staan voor de spiegel te kijken welk haarbandje het beste schikt. Tijdens de wedstrijd blijkt het uitgekozen haarbandje toch niet zo goed te zitten en deze wordt dan ook zo’n drie keer opnieuw in het haar geschoven ( tja.., ook bij mannen geldt het motto 'als je haar maar goed zit').

Dan wordt er een overtreding gemaakt. Wanneer de scheids niet fluit, blijven ze liggen. Beginnen te krijsen als een klein kind, want wat doet het pijn... Ze staan pas op als ze hun zin krijgen (wij vrouwen zeuren ook net zolang door totdat we die schoenen krijgen!). Tijdens de wedstrijd lijkt intimiteit tussen mannen ook geen probleem meer. Normaal willen ze niet in één bed liggen, is elkaar een zoen geven belachelijk en is men te macho om elkaar te knuffelen, maar tijdens een wedstrijd worden alle principes overboord gegooid.

Negentig minuten hebben ze een excuus elkaar te betasten. Je ziet spelers elkaar het ene klopje op de kont geven na het andere. Bij een doelpunt komen nog meer vrouwelijke trekjes naar boven. Als er gescoord is weet men niet hoe snel ze de ander in de armen moeten springen of een hoopje te vormen in het hoekje van het veld. Ineens mogen ze elkaar wel zoenen en lijkt elkaar betasten geen taboe.

Maar goed, ik ben ook niet de beroerdste niet, dus laat de mannen hun eigenwaarde behouden. Mannen jullie hebben gelijk. Voetbal is echt een mannensport! Maar denk voortaan wel drie keer na voordat je een haarband of elastiekje aan je vrouw vraagt! ---Esmeralda HofmanDen Haag